— 209 — 



]j. 'l'urioiK's oiniK's densissimc, rarius sparsim seloso-aciculati. 

 I. Pedimculi acuk'olali, non aciculali. Stamina connivciitia, disciiin oblegenlia. 



Aciculi inaequales, ])allidi R. id. maritimus. 



Aciculi subulato-setosi, breves, atropurpurei R. iil. inelanotrachys. 



II. Pedimculi aciculati et saepe glanduliferi. 



a) Aciculi in ramis fertilibus et in petiolis sparsi. 



Aciculi inflorescentiae saepe tenues, selosi; glandulae stipitatae vulgo non crebiac R. id. slrigosiis. 



b) Aciculi in caulibus, ramis, pedunculis, calycibus petiolisque creberrimi, 

 glandulis stipitatis interniixtis. 



Folia partim pinnata; aciculi vulgo atropurpurei; i'ruclus succosus R. id. nielanolasiiis. 



Folia oninia ternata; aciculi pallidi; fructus exsuccus R. id. sachalinensis. 



R. id. sul^sp. vulgatus, cf. descr. supra datam. 



R. id. subsp. nipponicus Focke in Abb. Xal. Ver. Bremen XIII, p. 471, 473 (1896). 



Hujus formae ramos fertilcs paucos exsiccatos solum vidi; planta igitur parum cognita est. 



R. id. uulgalo robustior esse videtur; aciculi et glandulae stipitatac in ramis fertilibus desunt; 

 florcs sal numerosi, infloresccntia abbrevialo-racemosa vel subcorynibosa; sepala posl anthesin reflexa, 

 pelala oJiovato-oblonga; carjiella parce pubescenüa. 



Im mittleren .Japan: Nippon. Selir äbnliche Formen sah icli auch aus dem westlichen China, 

 \g\. R. aiiruiüiacus p. 91. 



R. id. subsp. maritimus Arrlien. Rul). Suec. Monogr. p. \3 (1839). 



Aciculi inaequales, saepe cum setis flexilibus mixti, in omnibus luriünil)us crejjorrimi, in ramis 

 fertilibus desunt; calyces interdum cchinato-setosi. Stamina in flore connivcnlia; discus igitur non 

 visibilis. — Formis intermediis cum R. id. mdgalo conjunctus. 



An der schwedischen und ostdeutschen Ostseeküste. 



R. id. subsp. melanotrachys P'ocke in Abh. Nat. Ver. Bremen XIII p. 472, 473 (1896). 



Glandulae stipitatae nullae. 4"uriones et rami densissimc subulato-aciculati, aciculis multo 

 l)rc\iüribus quam in R. id. inelanolasio, cui ceterum simillimus. 



Im nortlwestlichen Xordamerika. 



R. id. subsp. strigosus Mchx. (spec.) Fl. Bot. Amer. I p. 297 (1803). 



R. strigosus autor. mult. 



4\iriones dense, rami, pedunculi petiolitpie frecpicntcr vel sparsim setoso-aciculati et saepe glandu- 

 liferi. Calyces vulgo dense aciculati. Sepala post anthesin patentia. Fructus aciduli, minus sapidi 

 (piam in R. id. indgalo. 



Forma insignis est var. borcalis Sjjach in sched., in ([ua aculei parvi rari, aciculi nulli (vel raris- 

 sinii?) et foliola adulta subtus virentia observantur. Planta imperfecte cognita, sed illis notis a R. id. 

 sirigoso recedens. Confer R. Yabei. 



R. id. fttrigosiis ist die Himbeerform des östlichen Nordamerika. 



R. id. subsp. melanolasius Focke in Abh. Nat. Ver. Bremen XIII p. 469—473 (1896). 



4"uriones fere 1,0—1,0 m alti, glabri vel puberuli, cum ramis, petiolis, costis foliolorum, pedunculis 

 calycibusque dense atropurpureo-aciculati, glandulis stipitatis intermixtis. Foliorum rhachis a foliolis 

 infimis usque ad terminale brevior (piam in R. id. indgalo, cpiod discrimen vero vix exacte definiri 

 potest. Foliola supra, pilis stellulatis paucis exceptis, glabra vel glabriuscula, paullulum nitentia, lacte 

 virentia. Slamina stylis applicala, discus igitur in flore non visibilis. Sepala posl anthesin suberecta, 

 fruclui adjacentia. Fructus acidi. — In forma Japonicä pelala pallide rosea sunt. 



R. id. melanolasius ist die Himbeerform des westlichen Nordamerika. Aus dem nördlichen .lapan 

 sah ich Zweige, welche getrocknet nicht davon zu unterscheiden sind. 



Bibliotheca Ijotaiüca. Hüft 72. " 



