— 75 — 



Die beiden Varietäten mögen durch Uebergänge mit einander vei-bunden sein. 



J. D. Hook er (Flora antarct. I, II, 265, 1847) e Montevideo novam speciem „A. montevidetisis" 

 descripserat, quam ipse serius (Flora Brasil. XIV, 2, Sp. 70, 1872) synonymam Ä. eupatorlae Cham, et 

 Schlechtd. esse declaravit. Cum plantam originariam Hookeri fil. non viderim, e descriptione imperfecta 

 Florae Antarcticae certo cognoscere nequeo an A. eupatoriam Cham, d Schlechtd. s. str. aut nostram 

 A. fuscesccntem n. sp. sub^oculis habuerit ; descriptio in Flora Brasiliens! solum ad A. eupatorhim Cham, et 

 Schlechtd. s. str. adhibenda esse videtur. 



Ob die von Macloskie (Patagon. Exped. VlII, 2, 479) für die trockenen Gebiete am Rio Negro 

 in Nordpatagonien angegebene A. eupatoria wirklich identisch mit der hier beschriebenen Pflanze ist, 

 läßt sich nach der kurzen M acloskie'schen Beschreibung ohne Kenntnis von Belegexemplaren aus 

 jener Gegend nicht entscheiden, ich bezweifle es allerdings schon jetzt. 



20. A. fuscescens n. sp. (Tafel VI). 



Caulis partim decumbens, tum radicibus adventitiis tenuibus e latere inferiore oriundis solo 

 affixus, dense et patenter vel leviter appresse pilosus, in parte procumbente densius foliatus; foliis 

 mediocribus, vaginae extus pilosae fuscescentes exeuntes in stipulas virides lanceolatas longe acuminatas 

 ad 1 cm longas simplices vel nonnumquam bi-vel trifidas, petiolus brevissimus, lamina 6—7 cm longa, 

 3 cm lata, imparipinnata, paribus 9 — 11, foliolorum paria interstitiis parvis subdense consecuta, 

 foliola infima stipulis breviora, profunde incisa breviter petiolulata, superiora sessilia lata lanceo- 

 lata, obtusa, mediocriter crenati-serrata dentibus utrinque 8 — 9, ad 15 mm longa, 

 8 mm lata, pinnulis minutis linearibus, 1 mm longis nonnumquam in rhachide interjectis; foliola supra 

 glabrescentia capillis minutis albis sparsis, subtus praesertim in venis dense sericei-pilosa; pili primo 

 albi, serius flavidi evadunt, folia vetustiora obscnre vinosi-rulira; tandem caulis erectus elongatus usque 

 ad apicem dense et patenter pilosus, foliis parcis (2 — 3) gradatim reductis ornatus; intiorescentia termi- 

 nalis in statu florente 2'/2 — 4'/2 cm longa, densissima, multiflora (floribus circiter 70) floribus inferioribus 

 nonnullis in axillis foliorum paucilaciniatorum parum remotis; bracteae flores superantes; sepala 5, 

 lanceolata, extus parce pilosa, intus glabra apice callo albido papilloso; stamina 3, filamentis brevissimis, 

 antheris purpiireis satis magnis, vix e calyce emersis; styli 2, stigmatibus plumosis; spica fructigera 

 ad 11 cm longa, fructibus in partibus superioribus (6 cm) densissime aggregatis; cupula calycis 

 fructigeri matura 3 mm longa, 2 mm lata, fuscescens, aculeis aequilongis dense obsita, inter 

 aculeos pilis minutis sparsis obtecta, aciilei 1 mm longi, flavidi, raro paululum rubescentes glabri, 

 apice glochidibus 4—6 reflexis coronati; achaenia 2. 



Brasilia austro-orientalis: Sao Paulo, Paranä, Santa Catharina, Rio Grande do Sul. 



In herb. Mus. Berol. inter specimina A. eupatoriae verae a Chamisso et Schlechtd. descriptae 

 (Sellow, Brasil, merid. nr. 795) erroribus, ut videtur, posteriorum A. fuscescens Biit., haec quoque e 

 reliquiis Sellowianis, sed numeris 4046 et 4825 adscriptis, intermixta fuit. 



Ab .4. eupaforia caule decumbenti-suberecto . pubescentia densiore foliis et foliolis densioribus, 

 foliolis minus incisis, spica j^luriflora facile dignoscenda. Habitu inter A. eupatoriaiii et A. Hieroni/mi 

 intermedia Agrimoniisque similior (juam ipsa .1. eupatoria. 



Variat fructibus densioribus et laxioribus: 



Var. 1 gubdensa n. var. (Tafel VI, Fig. a). 



Cupulae fructigerae crassiores (2 mm diam.), densissime in spica terminal! aggregatae (ad 70), 

 inferiores remotiores parcae; etiam maturae non distincte nutantes, in specimine Parisiensi fuscaei 

 aculeis quoque fuscis. 



Brasilia: Säo Paulo (sine loco special!: Voyage d' Auguste de St. Hilaire de 1816—1821. 

 Catal. nr. 1429; herb. Paris.!). 



An Status nigrescens speciminum fortuito exsiccationis modo aut character varietatis hnjus, 

 certo ex uniro nnniero testari non possum. 



