— 3 — 



die hij kreeg, vat Darwin samen door te zeggen, dat strenge 

 zelfbevruchting geen of slechts ^nbeteekenend minder resul- 

 taat geeft, dan kruising van bloemen van dezelfde plant. Eu 

 aan het werkelijk bestaan van eenig verschil schijnt hij soms 

 nog te twijfelen, door het als iets toevalligs te beschouwen. 

 Naar mij voorkomt ten onrechte, want ik geloof zeker, dat als 

 de wet van Darwin juist is, namelijk dat verschil inde geslach- 

 telijke elementen gunstig werkt, dat we dan doorgaans 

 althans eenig verschil tusschen de uitkomsten van strenge 

 zelfbestuiving en kruising van bloemen van de zelfde plant 

 moeten verwachten, al is het mogelijk, dat soms een zeer 

 groot aantal proeven zal noodig wezen, om de kleine ver- 

 schillen die hier bestaan, met voldoende zekerheid aan te 

 toonen. 



Delpino (l) meent dan ook, dat zelfbevruchting minder 

 voordeelig moet zijn dan kruising van bloemen van een zelf- 

 den tak, en deze kruising weer minder gunstig dan kruising 

 van bloemen van verschillende takken. Hij stelt echter deze 

 meening op, zonder er voldoende redenen voor aan te voeren. 



Errera en Gevaert (2) wijzen er op, dat uit Darwin's proeven 

 slechts kan worden afgeleid, dat kruising van verschillende 

 bloemen van een plant gunstiger werkt dan zelfbevruchting, 

 al is 't dan ook weinig. Verder konden zij in de litteratuur 

 Hog eenige weinige andere gevallen aanwijzen, waaruit het- 

 zelfde zou volgen. 



Verleden jaarwerd onder mijn leiding door een klasse (3) 

 der Rijkslandbouwschool met betrekking tot ons onderwerp 



(1) Nuovo giornale botanico, 1878, p. 179. 



(2) Bulletin de la Société royale de botanique de Belgiciue, tome 17, 1878, 

 pag. 68 v.v. 



(3) Namelijk dooi' de leerlingen: G. Azings Venema, R. M. Brantz, J. B. 

 Buningh, O.F. Muller, A. A. Neeb, J. H. Popta, H. Suringar Jr, W. R. 

 Tromp de Haas, en G. van der Wissel. 



