BEKERTJES AAN DE EINDBLAADJES VAN TRIFOLIUM RE PENS 



DOOR 



J.-C Costerus. 



MET PLAAT I. 



{Résumé en langue frangaise d la fin du travail.) 



De vlakke gedaante, die de loofbladeren der meeste planten 

 vertoonen, wordt nu en dan vervangen door een vorm, die 

 het best met een beker te vergelijken is. Men kan zich een 

 voorstelling dezer afwijking vormen, door in gedachte het 

 onderste gedeelte der beide randen van een blad te doen 

 samengroeien, en deze samengroeiing min of meer ver te 

 laten voortgaan. Iepen, Magnolia, Pelargonimn, Madeliefjes 

 en verscheidene andere planten, zijn herhaaldelijk door 

 verschillende waarnemers als voorzien van deze vervorming 

 opgeteekend. Hetzelfde doet zich soms voor bij de Linde; 

 zelfs bestaan er volgens Masters bij Sedlitz op een kerkhof 

 van een Cistercienser klooster lindeboomen, die voortdurend 

 dergelijke bladeren voortbrengen, een verschijnsel dat men 

 daar in verband brengt met het verhaal volgens 't welk lang 

 geleden monniken aan dezen boom zouden zijn opgehangen. 

 Dezelfde schrijver maakt ook melding van steunblaadjes van 

 Trifolium pralense, die ieder voor zich hunne randen hadden 

 samengevoegd. 



Een andere soort van bekervorming komt voor bij kool en 

 salade ; hier ontspringen die deelen op verschillende plaatsen 



