- 14 - 



van het overigens niet veranderde blad; zij maken dus den 

 indruk van uitwassen — voortbrengselen door enatie ont- 

 staan. Een soortgelijken indruk maken de gevallen, waarbij 

 de lioofdnerf van een blad zich verlengt en aan haar uiteinde 

 een beker draagt, zooals dit normaal bij Nepenihes voor- 

 komt. 



Uit dit oogpunt zeer opmerkelijk zijn een tweetal gevallen, 

 die door Eichler zijn beschreven (1). De eerste van de 

 beide vervormingen betreft Michelia Champaca L,, een 

 Magnoliacee, de andere Croton appendiculahim Hort (naar 

 Eichler's meening een kweekvorm van Codimum variegatum 

 MüLL. Arg.). Bij beide was het blad in drie deelen gediffe- 

 rentieerd, waarvan het onderste den vorm van een schijf, 

 het middelste van een steel, en het bovenste van een beker 

 (bij Croton ook wel van een schijf; vertoont. Uit een reeks 

 van overgangsvormen, die men t. a, p. vindt afgebeeld, leidt 

 Eichler af, dat bij Michelia de onder.^te helft van een blad 

 zich samenvouwt, te beginnen bij de hoofdnerf, door welke 

 verandering de bovenhelft der schijf de gedaante van een 

 beker aanneemt. Om aan de voorstelling te gemoet te komen, 

 verwijs ik naar twee afbeeldingen 1^ en 1'', die verkleind 

 van Eichler zijn overgenomen. Beide zijn als eerste stadiën 

 van vervorming te beschouwen, ofschoon ze verschillend 

 zijn. Bij 1^ toch is het een volledige beker, welks onder- 

 randen zich van elkaar afbuigen, zoodat de vergroeiingslijn 

 wat dichter bij de hoofdnerf komt te liggen. Bij P daaren- 

 tegen is wel de uitwijking der bladrande i te zien, maar de 

 scheiding in boven- en onderschijf is veel duidelijker, omdat 

 onder de lijn x een volkomen vereeniging der zijdelingsche 

 helften de aandacht trekt. 



Als eind vorm van beide beginstadiën is fig. 1° te be- 



(1) Ber. d. deutschen bot. Ges. Bnd. IV, p. 37. 



