- 15 — 



schouwen, waarbij de beker zich geheel van de onderschijf 

 heeft losgemaakt en er door een steel aan verbenden is. De 

 onderschijf zelve heeft in de metamorphose gedeeld en den 

 vorm van een gewoon blad gekregen. 



Bij Croton is de zaak wat anders, daar berust de wijziging 

 eenvoudig op een veTsmalling van het middendeel der blad- 

 schijf, waardoor ook hier twee schijven ontstaan, door een 

 steel verbonden. 



Maar ook hier ontspringt ten slotte de steel op den o'ug der 

 onderschijf. De bovenschijf heeft niet altijd denzelfden vorm, 

 zij kan of vlak zijn of vervormd tot een beker. Verschijnse- 

 len, als waarop hier gewezen is naar aanleiding van Eichler's 

 waarnemingen, had ik onlangs gelegenheid bij Trifoliwn 

 reyens na te gaan. Daarbij bleek dat bij planten die tof zoo 

 uiteenloopende familiën behooren als Trifolium en Michelia, 

 een bijna volmaakte overeenstemming kan bestaan niet alleen 

 in de uiterste termen der metamorphose maar ook in haren 

 geheelen voortgang. 



De bladeren, die tot deze mededeeling aanleiding gaven, 

 ontving ik van Prof. Hugo de Vries, die ze in 1890 tusschen 

 de lage Vuursche en Hilversum vond en van daar naar den 

 Amsterdamschen hortus overbracht. Hier vond de plant een 

 goeden bodem en vergrootte zich aanzienlijk met behoud der 

 wijziging en vermeerdering der overgangsvormen (1). 



Gelijk uit de figuren blijkt, kenmerken zich de eerste 

 veranderingen door een transversale verdeeling van het 

 eindblaadje, waarbij de onderhelft een begin van over- 

 langsche opvouwing ondergaat, zoodat de deelen het dichtst 

 bij de hoofdnerf gelegen, met elkaar vergroeien (fig. 2»). Aan 

 de achterzijde springt de hoofdnerf der onderschijf dan ook 



(1) Het voorkomen van bekertjes bij Trifolium werd meermalen opge- 

 merkt; vgl Penzig, Pflanzen-Teratologie, p. 384 en vlg., maar de over- 

 gangsvormen schijnen tot nog toe onopgemerkt gebleven te zijn. 



