- 20 — 



2. Uromyces Dactylidis Otth. (Rabenhorst. loc. cit. 

 bl 161.) 



I. Aecidiën scliotelvormig, met gescheurde, omgeslagen, 

 witte randen, in ronde of langwerpige, vaak samenvloeiende 

 groepen; sporen veelhoekig, 16-26f^. diameter. 



II. Zomersporenhoopjes klein, langwerpig, lang door de 

 opperhuid bedekt; sporen kogel- of eivormig, stekelig, 

 oranjegeel, met knotsvormig verdikte paraphysen ertus- 

 schen; sporen 18-28p- lang, 16-21f/ dik. 



III. Wintersporenhoopjes nagenoeg als II; sporen op een 

 korten steel, onregelmatig rondachtig tot omgekeerd-eivor- 

 mig of langwerpig, aan den top iets verdikt en donkerder 

 gekleurd, glad, bruin, IS-SOfx lang, 14-17p.dik. 



De vorm I op Rammculus repens L. en hulhosus L. ; de 

 vormen II en III op ArrJienatheriim elatnis M. & Koch, en op 

 Daciylis glomerata L. — Melle, Gontrode, 1889. 



3. Uromyces Poae Rabh. (Rabenhorst^c.c^ï., bl.162). 



I. Aecidiën als bij de vorige soort ; sporen 16-20fj'- in dia- 

 meter. 



II. Zomersporenhoopjes rondachtig tot lijnvormig, lang 

 bedekt door de epidermis, die in de lengte openspringt ; spo- 

 ren rondachtig tot eivormig, fijnstekelig, oranjegeel, \Q-2Q\x 

 diameter, zonder paraphysen. 



III. Wintersporenhoopjes klein, stippelvormig of iets ver- 

 lengd, door de epidermis bedekt. Sporen zeer lang en dun 

 gestoeld, zeer verscheiden en vaak onregelmatig van vorm, 

 meest elliptisch tot eivormig, helderbruin met gladden, gelijk- 

 matig verdikten wand; 17-24u. diameter, of tot 40^/ lang 

 en 12 1/2- 16pi breed. 



I. Op Rammcuhts Ficaria L. ; II. en III op Poa nemoralis 

 L. en Poa pratensis L. Melle en Meirelbeke, 1889. 



Onder de benaming Amdüim Ranunculacearum D. C. zijn in J. Kickx: 

 Flore cnjptogamique des Flandres. Deel II, bl. 41, de beide hierboven 

 beschreven aecidiën met nog andere vereenigd gevi'orden. 



