— m — 



openspringen en, in verband daarmede, de honig ook inwendig 

 van de meeldraden gevonden wordt ; daardoor zullen honig- 

 zoekende insecten steeds het stuifmeel medevoeren. 



De plant groeit o. a. in groote hoeveelheden in de venen 

 bij 's Graveland ; zij bloeit in Juni en Juli en werd in laatst- 

 genoemde maand door mij waargenomen. 



De kelk is vijfspletig en zeer groot; aan de binnenzijde is 

 hij fraai bruin gekleurd. Bovendien is er nog, als bij de 

 meeste leden van de onderfamilie der Potentilleae, een bijkelk, 

 waarvan de bladen, afwisselend met de deelen van den kelk 

 en daarbuiten ingeplant, veel kleiner en eveneens van binnen 

 gekleurd zijn. Het is de kelk, die de bloemen het meest in 't 

 oog doet vallen (fig. 8). 



Binnen den kelk en met diens onderdeelen afwisselend, 

 vindt men de vijf kroonbladen, die echter veel kleiner en 

 helderder rood van kleur zijn. 



Al verder naar binnen treffen wij een twintigtal meeldra- 

 den aan, geplaatst in drie kransen, waarvan de buitenste er 

 tien, de beide andere elk vijf bevatten (1). Aan hun voet, naar 

 de binnenzijde, vindt men honig in groote hoeveelheid (fig. 7), 

 Het centrum der bloem wordt ingenomen door den sterk ver- 

 heven bloembodem, waarop een groot aantal ëénbladige 

 stampers zitten, die bestaan uit een vruchtbeginsel met een 

 zijdelings ingeplanten stijl en een enkelvoudigen stempel 

 (fig. 9). Ook deze, zoowel als de meeldraden, zijn bruinrood 

 gekleurd. 



De bloemen zijn duidelijk proterandrisch. In het manne- 

 lijke stadium vindt men de meeldraden bijna loodrecht 

 overeind staande, terwijl de opengesprongen helmknoppen 

 rijkelijk stuifmeel bevatten. In andere bloemen zijn de helm- 

 draden achterover gebogen en de helmknoppen afgevallen. 



(1) Zie EiCHLER, BUithendiagi'amrae If, blz. 502. 



