— 82 — 



om het onderstandig vruclitbeginsel sluit en min of meer 

 vierkant is. Hierboven vindt men den eigenlijken kelk, die 

 vergroeidbladig is, ook min of meer vierkant, en aan zijn 

 rand met fijne haartjes bezet (fig. 8 en 9), 



Hierop volgt de lange, bijna buisvormige kroon, die naar 

 boven allengs in wijdte toeneemt en vier slippen draagt. 

 Daar de naar onderen gekeerde slip de andere iets in lengte 

 overtreft, is de kroon min of meer zygomorph. In den voet der 

 kroonbuis verzamelt zich de honig, die door talrijke, op het 

 benedendeel van den binnenwand der kroon en op dat van 

 den stijl ingeplante haren beschermd wordt. De kroon is 

 rozerood gekleurd. 



Op de kroon ingeplant en met haar slippen afwisselend, 

 vinden wij vier meeldraden, welker dorsifixe helmknoppen 

 reeds zijn opengesprongen, als de stijl nog geheel in de kroon 

 verborgen hgt. De bloemen zijn dus proterandrisch (fig. 8). 



Het vruchtbeginsel draagt een langen stijl met een, bij de 

 door mij onderzochte bloemen enkehoudigen, haakvormig naar 

 boven gekromden stempel (fig. 10). Wanneer de stijl zijn 

 volle lengte heeft bereikt en de stempel rijp is, zijn de helm- 

 knoppen veelal reeds van de helmdraden afgevallen of althans 

 geheel verschrompeld en ledig (fig. 9). 



Dat alle door mij onderzochte bloemen een enkelvoudigen 

 stempel hebben, is belangrijk, omdat dit bij H. Müller's 

 exemplaren niet het geval was ; in zijn exemplaren was de 

 stempel in twee takken gespleten, waarvan de eene « bald 

 mehr, bald weniger, bisweilen vollstandig verküramert » 

 was. Nu was, bij het insteken van een insectenkop, « ein 

 GriiFelast dem andern im Wege und es ist eine viel vollkom- 

 menere Bestreifung der ganzen Narbenflache des einen Astes 

 durch den Hummelkopf möglich, wenn der andere Narbenast 

 ganz wegfallt. Diese Anpassung ist aber, so vortheilhaft sie 

 auch sein mag, noch keinesweges vollendet, sondern im 



