— 84 — 



van den honig tegen mieren, zijn bekend genoeg en behoeven 

 hier dus niet weder behandeld te worden. 



Succisa pratensis Moench . Deze Dipsacee stemt in vele 

 opzichten met de vorige overeen ; zij wordt door H. Muller 

 beschreven. (Die Befruchtung, blz. 371.) 



Ik vond op de hoofdjes, bij Wageningen in Juli : 



Hymenoptera . Bombus Rajellus K. o* ; Lepidoptera : 

 Pier is JVapi L. o" ; Polyo^nmatiis Dorilis Hfn. o* en $ ; 

 E pinephele Janira L. $ ; Zygaena Filipendulae L. cf en $. 

 Deze laatste vooral was er zeer algemeen. Het is merkwaar- 

 dig, dat de Zygaena s,^\e aan haar laatsten achterlijfsring aan 

 beide zijden twee gele blaasjes bezitten, welke een sterken 

 honiggeur verspreiden, ook juist bij voorkeur bloemen be- 

 zoeken, die dit eveneens doen (1). Succisa pratensis riekt 

 n.1. sterk honigachtig en evenzoo Gentaurea nigra. Van 

 Dr. J. T. OUDEMA.NS vernam ik, dat de anders in Nederland 

 zeldzame Zygaena Trifolii Esp. in den zomer van 1887 zeer 

 algemeen was bij Apeldoorn, op velden, die eveneens bezaaid 

 waren met Succisa pratensis. 



Ook bij andere insecten vindt men dit verschijnsel. Zoo 

 geeft H. Muller (2) op, dat de sterkriekende bloemschermen 

 van A7ietJmm graveoïens L. met voorliefde bezocht worden 

 door de eveneens sterkriekende Prosopis-soorten. 



Statice elongata HofFm. PI. 6. 



De bloem wordt nauwkeurig beschreven door MacLeod(3); 

 ter verduidelijking kunnen de figuren 1-3 dienen. De eerste 

 stelt de bloem voor (na verwijdering van de helft van kelk en 

 kroon met de bijbehoorende meeldraden) op het einde van het 



(1) Zie hieromtrent : Reichenau, Die Duftorgane der mannlichen Ligus- 

 terschwarmer (Kosmos, Bd. Vil). 



(2) Die Befruchtung, pag. 108. 



(3) Untersuchungen über die Befruchtung der Bhimen(Bot. Centralblatt 

 Bd. XXIX, n" 5, blz. 151). 



