— 87 — 



Delpino (1) is de eerste geweest, die de bestuivingsinrich- 

 tingen der Papilionaceeën tot vier groepen bracht. Deze zijn : 



1°. Zulke, waar eenvoudig bij 't neerdrukken van de kiel 

 stempel en lielmknoppen daaruit te voorschijn treden. 



2°. Zulke, waar de kiel alleen aan den top eene opening 

 heeft ; het stuifmeel verzamelt zich hieronder en wordt bij 

 het neerdrukken der kiel door de geslachtsorganen er uit 

 geperst; de Duitschers noemen dit eene «Pumpeneinrichtung». 

 Wanneer al het stuifmeel weggedrukt is (dus na verscheidene 

 bezoeken), treedt ook de stempel naar buiten en kan dan met 

 vreemd pollen bestoven worden. 



3". Zulke, waar de stempel van borstels is voorzien, zoodat 

 het stuifmeel telkens bij het neerdrukken van de kiel er uit 

 wordt geborsteld. 



4°. Zulke, waar de stempel en de uiteinden der meeldraden 

 bij het drukken op de kiel daaruit te voorschijn springen en 

 zich tegen de vlag aandrukken. De Duitschers noemen dit 

 « losschnellende » bloemen, wat ik zou wenschen te vertalen 

 door losspringende. 



Astragalus glycyphyllos L. PI. 6. Deze althans in de 

 westelijke provinciën van Nederland uiterst zeldzame plant 

 komt nog in enkele exemplaren voor op één groeiplaats nabij 

 Hilversum ; waarschijnlijk is dit nog een oorspronkelijke en 

 is zij overal elders in den omtrek uitgeroeid. De bloem werd, 

 hoewel niet geheel volledig, door H. Muller (2) beschreven, 

 maar niet afgebeeld. 



De kelk is vijftandig, met twee korte bovenste en drie 



(1) Sngli Apparecclii della Fecondazione delle piante antocarpee. Firenze 

 1867. Ulteriori osservazioni sulla dicogaraia nel regno vegetale I. (Atti 

 della Soc. ital. di scienze naturali, vol. X , XII). Deze verhandelingen zijn 

 weergegeven door Hildebkand (rtot. Zeitg. 1867 en 1870.) De hier bedoelde 

 gegevens komen voor : Bot. Ztg. 1867, p. 281 ; 1870, pag. 606 [iiiet pag. 15, 

 zooals H. Muller opgeeft). 



(2) Weitere Beobachtungen U, blz. 252. 



