-- 90 — 



bloemen het onderst staan, zullen zij deze het eerst bezoeken 

 en dus den stempel daarvan, wanneer zij reeds andere bloe- 

 men dezer soort bezocht hebben, van stuifmeel voorzien. 

 Aldus wordt kruising waarschijnlijk gemaakt. 



Het mocht mij, helaas! niettegenstaande vele pogingen, 

 niet gelukken, insecten op de bloemen waar te nemen. De 

 planten groeien dan ook op eene zeer beschaduwde plaats. 

 Toch vond ik in oude bloemen den stempel beschadigd, als 

 door de aanraking van een insect, terwijl hij in jonge gaaf 

 was (fig. 15, a en V). 



Uit de gegeven beschrijving blijkt, dat Astragalus ghjcy- 

 plyllos tot Delpino's eerste groep behoort. 



Ten slotte nog een bijzonderheid, die met het bloote oog 

 moeilijk te zien is. De kelkrand (fig. 16) is, vooral in de 

 bochten tusschen de tanden, geheel met stijve, voorwaarts 

 gerichte haartjes bezet, die zich, sterker vergroot, voordoen 

 als spits en met tal van knobbeltjes bezaaid. Het is niet moei- 

 lijk, eene verklaring van de functie dezer haartjes te geven (1). 

 Wij hebben gezien dat slechts betrekkelijk sterke en zware 

 insecten tusschen het vlagje en de overige bloemdeelen kun- 

 nen dringen om den honig te bemachtigen. Echter zijn er 

 onder de kleinere Apiden sommigen intelligent genoeg, om 

 den zoo goed verborgen honig der Papilionaceeën op andere 

 wijze te bemachtigen. Daartoe steken zij den zuiger ter zijde 

 van de bloem, tusschen den kelk en de basis van één der 

 vleugels en brengen het uiteinde daarvan in de openingen 

 boven den honig. Wanneer zij dit nu echter willen doen, 

 moeten zij onvermijdelijk langs de dicht opeen staande, spitse 



(1) Ik wil hiermede volstrekt niet gezegd hebben dat bedoelde haartjes 

 alléén voor dit doel aanwezig zijn; immers in den kiioptoestand zullen zij 

 een geheel andere functie hebben. Doch hun meer gedrongen plaatsing op 

 de meest blootgestelde punten en hun groote stevigheid wijzen m. i. wel 

 degelijk op de hier beschreven verrichting. 



