— 92 — 



van de kiel. Op deze wijze zijn dus hier, evenals bij Astra- 

 galus, kiel en vleugels onwrikbaar verbonden, doch door een 

 nog meer gecompliceerde inrichting. Bovendien is ook hier, 

 op de grens van nagel en schijf, een vingervormig uitsteeksel, 

 a, dat, naar binnen gebogen, op de meeldraden rust. Eindelijk 

 hebben de vleugels nog aan hun buitenzijde een holte, p. In 

 deze holte nu passen overeenkomstige uitsteeksels van het 

 vlagje {p\ in fig. 5). 



Dit laatste is n.1. bijna hartvormig, met iets verlengde 

 basis en twee helften, die min of meer gewelfd zijn. Het ligt 

 in de ontloken bloem met zijn basis stijf tegen de vleugels 

 aangedrukt. Daarna buigt het zich opwaarts (fig. 1 en 2). 

 Aan beide zijden der basis van den vrijen raeeldraad bevindt 

 zich weer een opening, waardoor de honig bereikbaar is 

 (fig. 3 en 6, Ji). 



Binnen de buis van helmdraden vinden wij het vrucht- 

 beginsel, dat aan zijn top den onmiddellijk rechthoekig 

 omgebogen stijl draagt, die, tusschen de vrije uiteinden der 

 meeldraden doorloopende, een stempel voert, welke aan de 

 binnenzijde (dus, die naar den vrijen meeldraad is gekeerd) 

 geheel bezet is met naar boven gerichte haartjes (fig. 12 en 13). 

 Komt er nu een hommel, aangelokt door de fraai gekleurde, 

 groote bloemen aanvliegen, dan zet zij zich neder op de naar 

 voren uitstekende vleugels. Geleid door de sleuf in 't midden 

 van het vlagje, steekt zij nu den kop daaronder en drukt 

 zoodoende, gedeeltelijk door haar krachtsinspanning, gedeel- 

 telijk door haar zwaarte, het vlagje van de overige bloem- 

 deelen af. De beide verhevenheden daarvan beletten haar 

 daarbij, den kop ter zijde te bewegen, zoodat zij, den zuiger 

 rechtuit stekende, onvermijdelijk den honig vinden moet. 

 Wat gebeurt nu echter bij het neerdrukken van kiel en 

 vleugels ? Wij zien daarbij den stempel uit den top der kiel 

 te voorschijn komen. De naar boven gerichte haren nemen 



