— 28 — 



2) Op de eilanden is de flora der duinvalleien armer aan 

 windbloemige planten dan die der weilanden, welke aan den 

 wind blootgesteld zijn. 



3) De insectenfauna der eilanden is arm, vergeleken met 

 die van het naburige vasteland, waardoor de bevruchting van 

 insectenbloemen door kerfdieren moeielijker wordt. 



4) Vele planten der eilanden, vooral die der lenteflora, 

 onderscheiden zich door in 't oog vallende bloemen, evenals 

 de planten uit de Hoogalpen en uit de Poolstreken ; derhalve 

 zijn zij, vooral door de intensievere kleur van hare kronen, 

 van de bloemen van het naburige vasteland gedeeltelijk 

 verschillend. 



5) De intensiteit van de kleur der bloemkronen is niet even- 

 redig aan de geographische breedte, zij hangt niet af van de 

 insolatie, maar berust op de grootere of geringere schaarsch- 

 heid der bestuivende insecten, en wel zoodanig, dat zij als 

 het ware omgekeerd evenredig is aan het getal der stuifmeel- 

 overbrengende dieren. 



De eerste wet heb ik reeds in mijne « Flora von Schleswig 

 Holstein » (Leipzig, 1887) voor het eiland Sylt kunnen 

 bevestigen. Die wet kan op alle Noord-Friesche eilanden (met 

 inbegrip van Föhr : door de grootte, de beschutte ligging en 

 den afgeronden vorm van dit eiland, gelijkt zijne flora het 

 best op die van het vasteland) toegepast worden ; van 500 

 plantensoorten behooren er 114 tot de Plantaginaceeën, Gra- 

 mineeën, Cyperaceeën en Juncaceeën, dus uitsluitend wind- 

 bloemige familiën. 



C. Verhoefl'(in zijn interessant opstel : « Biologische Beo- 

 bachtungen auf der ostfriesischen Insel Norderney über 

 Beziehungen zwischen Blumen und Insekten » ; Abhandlun- 

 gen herausgegeben vom Naturwissenschaftlichen Vereine zu 

 Bremen, 1891, Bd. XII, Hft 1, biz. 65-88) stemt insgelijks 

 met die wet in. Ook de tweede wet van Behrens wordt door 



