— 102 — 



hangsel, a, dat, naar binnen gebogen, tegen de basis der 

 geslachtsorganen aandrukt. Zij zijn door middel van een 

 korten nagel op den bloembodem bevestigd. 



De beide vleugels (fig. 5) hebben bijna dezelfde gedaante 

 als de pas beschreven deelen ; alleen zijn zij iets langer, en 

 missen het vingervormig aanhangsel. Zij hebben voorts een 

 verhevenheid, q\ en een indeuksel, y, die volkomen passen 

 in de overeenkomstige oneffenheden der kiel. 



Het vlagje (fig. 3) is omgekeerd hartvormig met een 

 betrekkelijk breede basis. Het heeft hoegenaamd geen ver- 

 hevenheid en is langs zijn middennerf eenigszins toegevou- 

 wen. Ofschoon de bloem, zooals reeds Sprengel heeft 

 opgemerkt (1), geen honig bevat, draagt het vlagje toch een 

 aantal naar de basis convergeerende strepen, die ongetwijfeld 

 dienst moeten doen, om de bezoekers in den waan te brengen, 

 dat er wel honig is, en dus den naam zouden kunnen dragen 

 van schijn-honigmerk. Ook vindt men aan den voet van het 

 vlagje, aan elke zijde, een verdikking, 'ü, zoodat een goot- 

 vormige ruimte onstaat, waarin een insect den zuiger kan 

 steken; waarschijnlijk is dit een schijn-nectarium, daar het 

 voor een insect op dezelfde plaats schijnt te zitten als bij de 

 honigvoortbrengende Papilionaceeën de echte nectariën. 



De meeldraden zijn alle tien voor het grootste deel met 

 elkaar vergroeid. Hieromtrent valt het volgende op te merken ; 



Onderzoekt men een reeds vrij groeten bloemknop (fig. 6), 

 dan vindt men dat vijf der helmknoppen reeds volwassen zijn, 

 terwijl ook de bijbehoorende helmdraden hun volle lengte 

 bereikt hebben; de vijf andere meeldraden echter, met de 

 vorige alterneerend, zijn nog korter en hun helmknoppen 

 kleiner. Ook de stijl heeft nog niet zijn volle lengte bereikt 

 en ligt met eene flauwe bocht naar boven gekromd. De groote 



(1) Das entdeckte Geheimniss, blz. 353. 



