— 104 — 



Het is licht te begrijpen dat dit geheele mechanisme in 

 werking wordt gebracht, wanneer een insect zich op de 

 vleugels nederzet; het stuifmeel wordt dan met kracht tegen 

 de buikzijde van den bezoeker geslingerd, terwijl ook de 

 stempel daartegen wordt aangedrukt. Aldus wordt deze, 

 indien het insect reeds andere bloemen heeft bezocht, met 

 vreemd pollen bedeeld. Zoodra de bezoeker nu isweggevlogen, 

 kan de stijl zijn kromming volbrengen, en verspert daarbij 

 den ingang der bloem voor volgende bezoekers (zie fig. 1 en 2). 

 Elke bloem kan derhalve slechts eenmaal door een insect 

 bezocht worden ; doch dit is ook volkomen voldoende. 



Onnoodig is het, te zeggen, dat op deze wijze xenogamie 

 niet waarschijnlijker is dan gitonogamie. Zeker is het echter, 

 dat werkzaam pollen op den stempel komt, want ik zag vele 

 peulen aan de plant. 



Uit de bovenstaande beschrijving blijkt, dat ülex eiiropaeiis 

 behoort tot de vierde groep van Delpino, n.1. tot die met 

 losspringende bloemen. 



De stuifmeelkorrels zijn langwerpig van vorm met eenigs- 

 zins afgeplatte zijden, zoodat zij, van boven gezien, op tetra- 

 ëders gelijken. Zij zijn vrij klein (30 X 45 p) (1) en hebben 

 een gladde oppervlakte. Dit hangt ongetwijfeld samen met de 

 bestuiving, daar kleine korrels, als zij met kracht tegen een 

 insect worden geworpen, natuurlijk gemakkelijker tusschen 

 de haren van dit dier zullen geraken dan groote. Evenzoo 

 hebben b. v. de Rhinanthaceeën met bestrooiingsinrichting 

 kleine stuifmeelkorrels. 



De eenigszins zijdelings afgeplatte stijl draagt een stempel, 

 die weder prachtig is ingericht voor zijn doel (fig. 9). Hij 

 is n.1. bezet met lange, gekromde papillen. Wanneer deze 

 tegen de met stuifmeel beladen buikharen van een bezoeker 



(1) Ik vond voor de gemiddelde grootte der stuifmeelkorrels van Yicia 

 saliva 50 X 70 //, van Lathyrus palustris en L, tuberosiis 60 X 80 //, vaji 

 J^stragalus glycyphyllos 42 X 55 /*. 



