— 113 — 



kroonbuis en zuigen den honig op. Daarbij komt hun rug in 

 aanraking met de opengesprongen hehnknoppen, welker 

 stuifmeel aan dit deel van hun lichaam blijft hangen ; in oude 

 bloemen raakt hun rug de vooruitstekende stempels. Aldus 

 heeft onvermijdelijk bestuiving plaats, en wel, daar de hom- 

 mels de oude bloemen 't eerst bezoeken, xenogamie (wanneer 

 zij n.1. reeds jonge bloemen eener andere plant hebben be- 

 zocht). Zelfbestuiving is hier dus onmogelijk ; gitonogamie 

 onwaarschijnlijk. 



Als bezoekers nam ik, in Juli bij 's Graveland, alleen een 

 groot getal Hymenoptera waar, behoorende tot de volgende 

 soorten : Bomhis liortorum L. o* en ^ ; Bomhcs agrorum F. "5; 

 Apis mellifica L. '5. 



Tegen regen en kleine insecten ligt de honig (fig 9, Ji.) 

 door den krans van haren, r, in de kroonbuis beschut. 

 Hij wordt, als gewoonlijk, afgescheiden door de dikke, 

 vleezige schijf, waarop het vruchtbeginsel rust (fig. 10, h). 

 Naar 't mij voorkomt, dient de uitzakking der kroonbuis, s 

 (fig. 8 en 9) om mogelijk naar binnen gekomen regenwater 

 op te vangen, zoodat het niet boven de haren blijft staan. 



Stachys palustris L. komt in bijna alle opzichten met 

 de vorige soort overeen. 



Als bezoekers nam ik waar in Augustus bij Wageningen : 

 Bomhis agrorum F. c/ en $ ; Psithyrus vestalis Fourcr. d*. 



§ 7, Vlinderhloemen. 



Oenothera Lamarckiana D. C. Deze Onagracee komt 

 o. a., in verwilderden toestand, bij Hilversum voor. Ik nam 

 haar waar in Juli. De bestuivingsinrichting werd beschreven 

 door Stadler (1). 



(1) Beitrage ziir Kenntniss der Nectarien und Biologie der Blütlien. 

 Berlin 1886. Blz. 27 vlg. Fig. 72-81. 



8 



