— 152 — 



onderen af aan een onafgebroken lijn. Het tellen der bladeren 

 op deze lijn wordt gemakkelijk gemaakt door de okselknoppen, 

 die nu eens als zoodanig bewaard zijn, dan weer tot takjes zijn 

 uitgegroeid, die aan of dicht boven hunne basis door mij zijn 

 afgebroken. De bladstand van al deze takjes waarvan enkele 

 eene lengte van 20 cm. en meer bereikten, was geheel normaal 

 en gedecusseerd. Op enkele plaatsen waren de okselknoppen 

 van den stengel in den zomer gestorven en vergaan ; hunne 

 plaats was dan nog aan een duidelijke groeve herkenbaar. 



De okselknop van het onderste blad ziet men in de Figuur 

 bij 1. Het tweede blad staat aan de achterzijde, de derde knop 

 ziet men bij 3. De bladspiraal stijgt dus links omhoog ; deze 

 richting behoudt zij overal, tot aan den afgebroken top, boven 

 het 36* blad. Doch terwijl zij hier een halven omgang op drie 

 bladeren (twee bladafstanden) maakt, heeft zij voor den vol- 

 genden halven omgang vier bladafstanden noodig ; hier is zij 

 dus veel steiler. Van het 7® blad af loopt de bladlijn evenwijdig 

 met de as des stengels, steeds de convexe zijde der kromming 

 innemend, en dezen stand behoudt zij tot aan het 26^ en 27* 

 blad. 



De stengel is hol, de holte natuurlijk niet door tusschen- 

 schotten afgebroken. De vorm der doorsnede is niet cirkel- 

 rond, maar elliptisch, en wel zoo, dat de bladlijn aan een der 

 beide smalle zijden staat. De stengel is dus min of meer plat- 

 gedrukt, en zijne kromming leert ons, dat hij aan de bladzijde 

 sterker in de lengte gegroeid is, dan aan de tegenoverliggende 

 zijde. 



De uitwendige bladsporen zijn als talrijke fijne ribben op 

 het gedroogde voorwerp zeer duidelijk te zien. Zij lonpen, 

 vlak onder de inplanting van elk blad (dus van blad 7 en 8 tot 

 blad 26 aan de achterzijde der figuur) zeer steil omlaag, aan- 

 vankelijk bijna evenwijdig met de bladlijn, of juister met 

 deze een hoek makende, die dikwerf kleiner is dan 20°. 



