— 158 — 



eerste van de knoop, want het sluit aan de zooeven genoemde 

 vleugellijn, die aan den top van het internodium weer zicht- 

 baar wordt, rechtstreeks aan. De linkerrand van den voet 

 van dit blad was dan ook overigens vrij, terwijl de voeten 

 van dit blad en blad h, evenals die van b en c onderling ver- 

 bonden waren op de wijze, zooals dit bij normale planten van 

 Agrostemma met de voeten van tegenovergestelde bladeren 

 het geval pleegt te zijn. De rechterrand van den voet van 

 blad c ging weer over in een vleugellijn, die langs de onderste 

 helft van het volgende internodium recht omhoog steeg. Deze 

 lijn lag aan dezelfde zijde van den stengel als die op het 

 vorige internodium. 



Uit het medegedeelde volgt, dat de aangenomen bladspiraal 

 een links-opstijgende is. 



Tot zoover was alleen de bladstand gestoord ; de stengel 

 was recht, ongedraaid en op een afstand gezien normaal. 

 Met knoop 5 begint de eigenlijke misvorming. De bladeren 

 staan van hier af duidelijk in eene spiraal. Twee op elkander 

 volgende bladeren zijn telkens óf met hunne voeten verbon- 

 den, óf, als de stengel tusschen hen zich eenigszins gestrekt 

 heeft, door een vleugellijn vereenigd. De volgorde in de 

 spiraal is dus gemakkelijk na te gaan ; zij is in Figuur 2 door 

 de letters^, e, f, g, ^ aangewezen. Daar elk blad één okselknop 

 droeg, en de bladeren vóór het photographeeren grootendeels 

 afgebroken waren, is de stand in de figuur gemakkelijker aan 

 de zijtakken na te gaan. Ik heb daarom deze met de overeen- 

 komstige letters d' tot 7i' aangeduid. Op blad 7i volgt een recht 

 internodium van 10 cm. lengte, dat aan zijn top het normale 

 bladpaar «', k draagt. Daarop volgde de bloem. 



Wij kunnen thans onze aandacht bepalen tot het stengel- 

 stuk, dat de bladspiraal d-h droeg. Het was op twee plaatsen 

 in de knoopen d en e" gebogen, en wel telkens om veel meer 

 dan een rechten hoek, zoodat het den vorm van een S (of 



