— 161 - 



keiijken bladstand te bepalen, vooral omdat op de gestrekte 

 internodiën de vleugellijnen evenwijdig loopen met de ribben. 

 Toch gelukte het mij aan tak I (PI. I. fig. 3) de uitwendige 

 bladspoor van het 14* blad omlaag te volgen tot zij, na de 

 bladspiraal viermaal gesneden te hebben, deze voor de vijfde- 

 maal juist op het midden van blad 1 trof. De bladstand is dus 

 hier, evenals in de vorige gevallen, te beschouwen als "/u. 

 Dezelfde waarde vond ik voor de drie andere takken. 



De stengels waren hol en zonder tusschenschotten op de 

 hoogte der bladvoeten. Een schroefvormig, onvolkomen 

 diaphragma, zooals in gedraaide stengels van Dipsaciis, trof 

 ik in de gedroogde voorwerpen niet meer aan. 



Enkele bijzonderheden van den op Plaat II in Figuur 3 

 afgebeelden tak verdienen nog vermelding. Men ziet, dat de 

 tak door een bloemhoofdje is afgesloten. Trouwens, ook in de 

 overige takken strekt zich de spiraalsgewijze bladstand tot 

 aan den top uit. De bladeren 3, 4 en 5 staan op eene rij, 

 evenwijdig met de as van den stengel ; de vleugellijn ligt, 

 boven en onder deze rij, in haar verlengde, en dus aan 

 dezelfde zijde des stengels. Deze vleugellijn is hier fraai 

 ontwikkeld ; zij draagt hier en daar nog aanhangselen, die 

 duidelijk van de oorspronkelijk verbonden vleugels losge- 

 scheurd zijn. Elders is de vleugellijn tot een eenvoudige 

 "wondlijn, zonder aanhangselen teruggebracht. 



VIL Collinsonia canadensis. 



Aan het exemplaar van den Amsterdamschen Hortus zijn 

 afwijkingen van den gedecusseerden bladstand niet zeldzaam. 

 Ree is in vroegere jaren merkte ik zoowel takken met drie- 

 tallige bladkransen als andere variatiën op. In dit jaar vond 

 ik een aantal stengels waarop de afwijkende bladstand met 

 min of meer duidelijke torsiën gepaard ging. Drie daarvan 

 zijn op Plaat I voorgesteld en wel in Figuur 4, 5 en 6. 



Beschouwen wij in de eerste plaats de figuren 5 en 6. 



11 



