— 1G2 — 



Beide stellen deelen voor van stengels, wier bladeren in een 

 spiraal geplaatst zijn, maar in deze wederom, evenals bij 

 Guizotia, in groepjes van 1, 2 of 3 dichter bijeen gevoegde 

 bladeren, door langere internodiën gescheiden. Beide figuren 

 stellen elk slechts één zoodanige groep voor, die in Fig. 5 uit 

 twee, in Fig. 6 uit drie bladeren bestaat. De bladeren zelf zijn 

 afgevallen ; men ziet slechts de bladkussens en de okselknop- 

 pen, waarvan er, in Fig. 6 een paar tot takjes zijn uitgegroeid. 

 De doorgesneden internodiën hadden in beide praeparaten 

 eene lengte van 8-10 cm. 



De verbindingslijn der afgebeelde bladkussens was op beide 

 stengels als een uiterst fijne, een weinig verhevene lijn te 

 zien ; boven eu onder de bladgroep verliep zij echter, zoodat 

 zij op korten afstand onzichtbaar werd. Zij toonde in Fig. 5 

 een rechts, in Fig. 6 een links opstijgende spiraal. 



De ribben van den stengel ziet men in beide gevallen, op 

 de hoogte der bladkussens, duidelijk schuin loopen, terwijl 

 zij, boven en onder de bladgroepen, allengs weer een verti- 

 calen stand aannemen. De torsie bedraagt voor Fig. 5 onge- 

 veer 180°, voor Fig. 6 iets minder. 



In den tak, waaraan Fig. 6 ontleend is, volgde op de groep 

 van drie bladeren een knoop met één blad, en daarop, ge- 

 scheiden door een internodium van 12 cm. lengte, een 

 nagenoeg normaal bladpaar. Van de eenbladige knoop ver- 

 volgde ik de mediane uitwendige bladspoor afwaarts; zij ging 

 tu.«schen de beide onderste bladeren der afgebeelde groep door, 

 en wel op een afstand van 7» van het onderste, d. i. dus op 

 een afstand van 2^8 bladinsertie van haar punt van oorsprong. 

 Dit komt, even als in de vroegere voorbeelden, overeen met 

 een bladstand van 7i3- Denzelfden bladstand vond ik voor 

 den in Fig. 5 afgebeelden tak. 



Gaan wij thans over tot de beschouwing van Figuur 4. 



Deze tak vertoonde, zooals men ziet, de zonderlingste 



