— 186 — 



anders gekleurd dan het hymenium. Deze deelen nemen niet 

 zelden een groene of groenachtig-grijze tint aan. In de zelf- 

 standigheid van den steel en van den hoed is de verkregen 

 kleur veranderlijk, van groenachtig-grijs tot grijs met licht 

 purper gedrenkt. Wanneer eene cuticula voorkomt wordt zij 

 vaak fraai groen. Over 7 algemeen is de kleur der vaalhyphen 

 fraai rood {donkerder of bleeker) waardoor deze eleynenlen 

 tegen de belendende weefsels zeer dioiddijk afsteken. De ledige 

 hyphen zijn doorgaans bleek-grijs. In zeldzame gevallen (b. v. 

 bij Lentimis cocklealtis) worden de vaathyphen door osmium- 

 zuur donkerzwart gekleurd, en nemen zij de kleurstoifen 

 van het mengsel van E h r 1 i c h - B i o n d i niet op. 



Ik wil hier niet uitweiden over de kleuringen die men door 

 dit mengsel in andere omstandigheden verkrijgt. Ik wil alleen 

 doen opmerken dat bij voorwerpen, die eenigen tijd in alcool 

 gelegen hebben, de kleurstoffen niet zoo duidelijk onder de 

 verschillende weefsels verdeeld worden ; de verkregen kleur 

 is doorgaans vrij gelijkmatig rood, waarbij de vaathyphen 

 steeds sterker gekleurd worden dan de belendende weefsels. 

 Met gedroogde voorwerpen is de electie door het mengsel van 

 Ehrlich-Biondi duidelijker dan met alcool-materiaal. 



Door het gebruik van het mengsel van Ehrlich- 

 Biondi worden de vaathyphen dus in 't oog vallend ge- 

 maakt, en kunnen die interessante elementen gemakkelijker 

 bestudeerd worden. 



Ik heb tot nog toe een honderdtal soorten, uit vier-en- 

 veertig geslachten, onderzocht. Ik laat hier de voornaamste 

 resultaten volgen : 



Ik heb bij al de onderzochte soorten vaathyphen aange- 

 troffen.. Ik meen daaruit te mogen besluiten dat de tegen- 

 woordigheid van vaathyphen bij de meeste Agaricineeën de 

 regel is. 



