— 190 — 



(XVI, PI. I, fig. 1 en 3, PI. IV, fig. 30). Uiteinden van ge- 

 lijken aard kunnen aan de oppervlakte van den hoed en van 

 den steel aangetroffen worden. 



De natuur van den inhoud daargelaten, zijn de kenmerken 

 der vaathyphen binnen zekere grenzen veranderlijk, naar ge- 

 lang van de geslachten en van de soorten, en vooral, bij eene 

 en dezelfde soort, in de verschillende deelen van het vrucht- 

 lichaam. De afmetingen der vaathyphen, b. v., worden over 

 't algemeen kleiner van den steel naar de plaatjes toe ; 

 m. a. w. die hyphen zijn in den steel het grootst ; zij worden 

 in den hoed kleiner, en zijn in de plaatjes het dunst. Zooals 

 Patouillard (XIX, blz. 18) opmerkt, loopen zij in den steel 

 en in de plaatjes vaak recht, golvend of spiraalsgewijs, terwijl 

 zij in den hoed vaak onregelmatig loopen, en doorgaans tal- 

 rijkere vertakkingen en verdeelingen vertoonen. 



Ik heb vaak gezien dat vaathyphen zich ombuigen, en 

 terugkeeren in eene richting, tegenovergesteld aan die welke 

 zij eerst volgden, en dat sommige vaathyphen, o. a. in den 

 steel, over eene aanzienlijke lengte kunnen gevolgd worden: 

 deze beide waarnemingen zijn in strijd met hetgeen doorWEiss 

 over Lactarms deliciosus gezegd wordt (XVII, blz. 25 en 26). 



Verscheidene bijzonderheden der réservoirs a sticpropre^ 

 door De Seynes bij Fistulina beschreven, komen eveneens in 

 de vaathyphen der Agaricineeën voor, o. a. de neiging om 

 door uitzetting bolvormige gezwellen of bulten (welke dikwijls 

 het eerste begin van verdeelingen of vertakkingen zijn) te 

 vormen ; — de snavelvormig omgebogen uiteinden, enz. Men 

 vindt ook somwijlen vaathyphen, die met een kolfvormig of 

 gebogen gezwel eindigen ; de laatstgenoemde inrichting doet 

 denken aan de claviforme hyphen die ik bij Ithypliallus impu- 

 dicus (1) beschreven heb. 



(1) Recherches sw- Ia morphologie du P h a 1 1 u s (I t h y p h a 1 1 u s) 



