- 216 - 



gekleurd; hetzelfde praeparaat bevatte twee groepen van 

 sphcerocysten, in de lengte gezien, ieder met eene sterk 

 liclitbrekende, donkerroode vaathyphe. Het verschil tusschen 

 de melksap vaten van het bind weefsel en de axitile vaat- 

 hjphen der spha3rocy sten-groepen, dat bij Lactariits aange- 

 nomen wordt, was hier dus zichtbaar. En men is het nochtans 

 eens om aan te nemen dat bij Rnssida slechts een soort vaat- 

 hyphen ( << Saftgefasse » Bonorden, oliehoudende vaten Fayod) 

 voorkomt. 



Ik wil hier nog bijvoegen dat het mij niet gelukt is de 

 tegenwoordigheid van vet of olie in de vaathyphen van het 

 pseudo-parenchym door behandeling der praeparaten met 

 chloroform of benzine aan te toonen. 



Ik meen uit het vorige te mogen besluiten dat, bij Lactariiis- 

 Jdussiila, de vaathyphen der sphserocystengroepen den naam 

 oliehoudende vaten of -hyphen niet verdienen, al neemt men 

 ook aan dat zij eene andere beteekenis hebben dan de melk- 

 sap vaten. 



Mijne waarnemingen zijn niet voldoende om mij over de 

 natuur van den inhoud der genoemde hyphen bepaald te 

 kunnen verklaren; nochtans, wanneer men rekenschap houdt 

 met de onderzoekingen der reeds genoemde botanici, is men 

 gerechtigd aan te nemen dat die hyphen, behalve eene albu- 

 minoïde stof, ook eene harsachtige zelfstandigheid in grootere 

 of kleinere hoeveelheid bevatten, en dat hare kenschetsende 

 lichtbreking vooral aan die zelfstandigheid moet toegeschre- 

 ven worden. 



B. Inhoud DER niet-melksaphoudende vaathyphen. Fayod 

 geeft eveneens den naam oliehoudende vaten aan vaathy- 

 phen, welke Bonorden met den naam sapvaten (^Saftgefasse) 

 bestempeld heeft ; zooals wij hooger reeds zegden treft men 

 die vaten bij de meeste Agaricineeën aan. Mag de benaming 

 van Fayod, aldus beperkt, aangenomen worden ? Ik denk het 



