— 257 - 



of met zwavelzuur magnesium bereid, de ziekte eerder begun- 

 stigd dan tegengeJiouden Tielhen. Voor de pap met zwavelzuur 

 magnesium is dit gemakkelijk te begrijpen. Wij hebben overi- 

 gens deze proef enkel genomen ten einde te onderzoeken 

 of de pap door hare massa zelve (bijzonderlijk vertegen- 

 woordigd door de zwavelzure kalk, die na de behandeling 

 aan de bladen kleeft) niet in zekere mate als voorbehoed- 

 middel tegen de Pero7iospora zou kunnen dienen. In het 

 hooger besproken geval is het antwoord ontkennend, het- 

 geen overigens te voorzien was. 



Wat het zwavelzuur ijzer betreft, de uitslag heeft ons ver- 

 wonderd, te meer daar andere proefnemers beweren door 

 het gebruik van deze pap zeer aanmoedigende uitkomsten 

 verkregen te hebben. Is zulks nu het gevolg van de weers- 

 gesteldheid? Wij weten het niet, maar wij zijn geneigd te 

 gelooven dat het de schuld is van de pap zelve. 



Wel is waar, men zou hiertegen kunnen in 't midden 

 brengen dat onze proeven slecht uitgevallen zijn omdat de 

 door ons gebruikte pap te veel zivavelzmir ijzer behelsde. We 

 hebben immers 4 kilog. ijzervitriool genomen per hectoliter 

 pap, zijnde het dubbel der hoeveelheid zwavelzuur koper 

 noodig tot het bereiden der gewone Bordeauxsche pap a 2 "l^. 

 Door de hoeveelheid zwavelzuur ijzer te verdubbelen hadden 

 wij ten doel, zoo mogelijk de werking van dit ijzerzout beter 

 in 't oog te doen vallen, en het zal toch in niemands gedachte 

 komen, denken wij, te beweren dat eenepap met 4 "l, zwavel- 

 zuur ijzer niet krachtiger kan werken dan eene pap, welke 

 de helft meer verdund is. 



Overigens, wij hebben het bewijs dat de pap met slechts 2 7o 

 zwavelzuur ijzer dezelfde ongunstige uitslagen oplevert. Onze 

 waarde Meester, de heer J. van den Berghe, de ij ver volle 

 Bestuurder van het Provinciaal Landbouwlaboratorium, te 

 Roeselare, heeft op twee verschillende akkers proeven geno- 



17 



