— 270 — 



1" Er wordt, een geschikt substratum voorbereid, en de uitzaaiing 

 wordt meestal aan het toeval overgelaten, d. w. z. dat de sporen 

 door den wind of door eenige andere natuurlijke oorzaak op den 

 voedingsbodem aangebracht worden : zoo kweekt men Clitocybe 

 Neapolüanus op koffiedik (Italië) ; Boletus moschocaryanus op 

 hoopen bolsters van muskaatnoten en Boletus saguarius op over- 

 blijfselen van hout van den Sagopalm. (Amboina en nabijgelegen 

 eilanden) ; Polyporus corylinus op gebrande tronken van den haze- 

 laar (omstreken van Rome), — en nog een aantal andere. 



2" Er wordt een gunstige voedingsbodem samengesteld, waardoor 

 de ontwikkeling van andere zwammen dan de gewenschte soort 

 verhinderd wordt, of die althans de kampernoelie, die men wenscht 

 te bekomen, in den strijd voor het bestaan bevoordeelt. In dit geval 

 brengt men gewoonlijk het reeds gevormd mycelium (zelden de 

 sporen) op het voorbereid substratum. In onze streken gebruikt 

 men het dusgenoemd zwamicit of broed van karapernoeliën (blanc 

 de champignon ; mycelium van Agaricus campestris) ; in Italië en in 

 Zuid-Frankrijk wordt ook gebruik gemaakt van de pietra fungaia, 

 die zich voordoet in den vorm van tamelijk harde klompen, be- 

 staande uit aarde en myceliumdraden van Polyporiis tuberaster. 



Ondanks alle genomen voorzorgen zijn dergelijke culturen zelden 

 zuiver : andere zwammen komen nu en dau in grooter of kleiner 

 aantal tusschen de gekweekte voor. 



Brefeld, die zich door de cultuur van zwammen van allen aard 

 een wereldberoemden naam heeft verworven, is de eerste geweest, 

 die getracht heeft langs wetenschappelijken weg ook Basidiomy- 

 ceten (en daaronder Hymenomyceteyi) te vernienigvuldigen, en hij is 

 daarin voor enkele soorten wel geslaagd, b. v. voor Coprinus, 

 Armillaria mellea, enz. 



eostautiu heeft nrefeid'» proefnemingen met Nyctalis herhaald, 

 en de methoden volledigd. 



Nyctalis lycoperdoides groeit als parasiet op Russuia nigricans 

 (eene hoedzwam) en draagt niet alleen de gewone basidiosporen, 

 maar daarenboven stervorraige sporen (chlamydosporen), die de 

 bovenzijde van den hoed bedekken. Die sporen werden vroeger 

 beschouwd als eene parasiet op Nyctalis (dus als eene parasiet op 

 eene parasiet), en met den naam Asterophora agaricicola bestem- 

 peld, de Bary heeft die zienswi.ize bestreden, en het was Brereid 

 gelukt uit basidiosporen vruchtdragers met chlamydosporen te doen 



