— 53 - 



halen. Men moet de bloemen veeleer op hare natuurlijke 

 groeiplaatsen onderzoeken, en in 't bijzonder gadeslaan of zij 

 door insecten, en door welke insecten zij bezocht worden, op 

 welke wijze die insecten zich gedragen, of zij van binnen in 

 de bloemen kruipen, enz. Kortom, men moet de Natuur op 

 heeter daad trachten te betrappen! ». « Men moet de bloe- 

 men op verschillende uren van den dag gadeslaan en onder- 

 zoeken, ten einde te constateeren, of zij dag- of nachtbloe- 

 men zijn, en bij verschillende weersgesteldheid, b. v. gedu- 

 rende eene regenvlaag en daarna, ten einde te ontdekken, op 

 welke wijze haren honig tegen den regen beschut wordt. 

 Het is echter vooral in de middaguren, wanneer de zon hoog 

 staat aan den onbewolkten hemel, en warm of zelfs heet 

 schijnt, dat men vlijtig moet waarnemingen doen. Want de 

 dagbloemeu vertoonen zich alsdan in hare grootste schoon- 

 heid, en pronken met al hare bekoorlijkheid om de insecten 

 aan te lokken, en hare bevruchting kan alsdan des te gemak- 

 kelijker plaats grijpen, daar het stuifmeel, ook van helm- 

 knoppen die geheel bloot liggen, volkomen droog is. De in- 

 secten, die juist de grootste hitte verkiezen, zijn alsdan in en 

 op de bloemen in volle bedrijvigheid : zij arbeiden vlijtig, om 

 den honig der bloemen te verorberen, maar tevens, naar het 

 inzicht der Natuur, om de bloemen te bevruchten. In het rijk 

 van Flora, wier wijsheid niet minder bewonderenswaardig is 

 dan hare schoonheid, geschieden alsdan wonderen, waarvan 

 de kamerbotanicus, die zich intusschen bezig houdt met aan 

 de vorderingen zijner maag te voldoen, niet eenmaal een 

 denkbeeld heeft » . 



In tegenstelling met de honigbloemen, welke door de tus- 

 schenkomst van insecten bevrucht worden, staan bloemen, 

 wier stuifmeel door den wind overgebracht wordt. De laatst- 

 genoemde bereiden veel meer stuifmeel dan de eerstgenoemde; 

 dit stuifmeel is losser, en de helmknoppen liggen, evenals de 



