— 89 — 



*Polygala mdgaris (blz. 350-351) is eenehonigbloem. « Het 

 ontbreken der kroon wordt vergoed door de twee groote 

 kelkbladen, die gekleurd zijn als de kroon. » 



* Spartium (blz. 351-353). Hier handelt Spr. over de bio- 

 logische bijzonderheden der vlindervormige bloem : « De 

 helmknoppen en de stempel zijn niet van binnen in de kiel 

 opgesloten, opdat deze door gene zou bevrucht worden, maar 

 opdat beide tegen den regen zouden beschut worden. De 

 nagel der vlag dient tot beschutting van den honig tegen den 

 regen. De vlag zelf dient echter om de bloem meer in 't oog 

 springend te maken. Daarom is zij groot ; en zij staat 

 gewoonlijk rechtop, en zij is ook meestal aan haar voet van 

 een honigmerk voorzien, daar de ingang voor de insecten 

 zich daaronder bevindt. » 



De bloemen van Spartium scoparium, Genista tinctoria en 

 pilosa, Ulex europaeus,Lupinus luteus (blz. 351-353) zijn van 

 honig verstoken. Spr. heeft niet erkend dat alle Papiliona- 

 ceeën met eenbroederige meeldraden « honigloos » zijn. 



* Phaseolus vulgaris (blz. 353), Pistmisatimmi (blz. 354), 

 Oróbus 7iiger iblz. 354), Lat/ig rus-soorten (blz. 355) zijn 

 honigbloeraen. Eveneens 



' Vickc sepium (blz. 356). Spr. wijst hier op de extra- 

 nuptiale honigklieren : « Het is niet alleen in hare bloemen, 

 maar ook in hare steunblaadjes dat de plant sap voor de 

 insecten bereidt. De steunblaadjes hebben namelijk aan 

 hunne onderzijde een kleine holte, die niet zoo donkergroen 

 is als zij zelve, maar iets geelachtig, en een honigdruppeltje 

 bevat. De groote woudmieren zoeken deze vloeistof gretig 

 op. » Wij hebben hier dus de eerste vermelding eener waar- 

 neming over myrmecophilie, ofschoon Spr. niet eenmaal 

 nadenkt over de beteekenis van dit verschijnsel, welke in 

 den jongsten tijd, in 't bij zonder door Schimper, ontdekt werd. 



* Vicia Faba (blz. 357-360) wordt door hommels bevrucht. 



7 



