- 97 — 



is echter nog geen enkele vlieg die stuifmeel aan haar 

 lichaam heeft, daar de antheren nog niet geopend zijn. 

 Daarop volgt de tweede toestand, in denwelken de bloem rijp 

 stuifmeel, een ontwikkelden stempel en vliegen genoeg 

 heeft, die het stuifmeel uit de helmknoppen op den stempel 

 brengen. Dit kan echter dikwijls achterwege blijven, daar 

 ook hier alles toevallig is, maar het moet ook dikwijls 

 gemakkelijk geschieden. 



Het spreekt nu van zelf dat de vliegen, die nu reeds zoo 

 lang opgesloten zijn gebleven, en niets te eten hebben gekre- 

 gen, daarover ongeduldig zijn geworden, en, verbitterd, in 

 den ketel rondloopen : ook kunnen, bij zulke gemoedsstem- 

 ming, vijandelijkheden niet gemakkelijk uitblijven, en het is 

 best mogelijk dat het in deze kleine gevangenissen, waarin 

 het menschelijk oog niet kan binnenkijken, soms vrij krijgs- 

 gezind toegaat. Op die wijze moeten de vliegen onder anderen 

 ook de antheren aanraken, daarvan stuifmeel afstrijken en 

 rondom met zich medesiepen, en dit onder anderen ook op den 

 stempel brengen. Deze toestand mag niet lang duren. En zoo 

 komt het, dat men zelden eene rechtopstaande bloem juist in 

 dezen toestand aantreft, de meeste die men opensnijdt, bevin- 

 den zich nog in den eersten toestand. In dezen tweeden toe- 

 stand bevindt men dikwijls dat de vliegen, die zwart zijn, iets 

 wit op den rug hebben. Dit is stuifmeel. Zoohaast de Natuur 

 haar doel bereikt heeft, brengt zij de bloem in den derden 

 toestand, daar zij die omkeert, de kleine fuik laat ver- 

 slensen en vergaan, opdat de arme vliegen nu eindelijk 

 hare gevangenis zouden kunnen verlaten, en weder hare 

 vrijheid krijgen » . 



Uit deze beschrijving blijkt dat Spr. slechts de protero- 

 gynie en de daardoor veroorzaakte kruisbevruchting heeft 

 overzien. 



