OVER VERDUBBELING VAN PHYLLOPODIEN, 



DOOR 



HuRO De Vries. 



(MET PL. 7) 



{Arec un résumé en Inngue frangaise.) 



De proefondervindelijke studie van den klemdraai bij Dip- 

 sacus sylvestris torsus heeft geleid tot de kennis van de rol, 

 die voor dit verschijnsel de bij elk blad behoorende deelen van 

 den stengel hebben. Deze deelen zijn door Delpino in zijne 

 Teoria generale della fillotassi reeds vóór een tiental jaren 

 met den naam van phyllopodien bestempeld (1). 



Letterlijk vertaald, beteekent^/iy//o/?o^ï^^w: bladvoet. Maar 

 er is eenig bezwaar aan verbonden om, zooals ik vroeger 

 deed, den term bladvoet in deze opvatting te gebruiken (2), 

 omdat daarmede meer algemeen de basis van het blad, het 

 onderste, onmiddellijk aan den stengel grenzende deel van 

 den steel of de schijf wordt aangeduid. Thans, nu ik over de 

 « hladvoeten van Delpino » meer uitvoerig wensch te spre- 

 ken, acht ik het dus onvermijdelijk, den oorspronkelijken 

 naam onvertaald te behouden. 



Op de gedraaide stengels van Dipsacris sylvestris vindt 

 men, in de eindknop, de jongste zichtbare beginselen der 

 bladeren in een spiraal aangelegd, in plaats van, zooals bij de 



(1) Atti della reale Universita di Genova, Vol. IV. Parte II, 1883, p. 159. 



(2) Dit tijdschrift, 4e Jaargang. 1892, blz. 146. 



