~ 119 — 



op den tak, die van het eene blad 5 mm. lager dan die van het 

 andere, de naar elkander toegekeerde steunblaadjes zijn 

 door een fijn overlangsch lijntje op den stengel verbonden. De 

 internodien op dezen tak zijn 2-3 cm. lang. (Plaat V Fig. 4). 



Longitudinale uiteenschuiving dus 5 mm. op omstreeks 

 2-5 cm. internodiuin-lengte, dus over omstreeks 1|5 van het 

 internodium. 



d) De uiteenschuiving der beide bladhelften bedraagt 1 cm. 

 maar beider inplanting vormt nog een doorloopende, schuin 

 opstijgende lijn, waarop, tusschen de beide schijven, de beide 

 centrale steunblaaHjes staan. De inplanting der beide uitwen- 

 dige steunblaadjes nagenoeg dwars. (Plaat V Fig. 3). 



é) Een tak met tweerijigen bladstand, alle bladschijven in 

 een horizontaal vlak, en daarenboven één omhooggericht 

 blad, met verticaal mediaanvlak. Dit blad behoort dus duide- 

 lijk niet in den bladstand te huis. Maar het staat van het 

 naast hoogere blad ongeveer evenver verwijderd als van het 

 naast lagere, nl. om de volle lengte van een internodium. Of 

 het door dédoublement, gemeenschappelijk met het naast 

 hoogere of het naast lagere blad ontstaan is, kan ik niet uit- 

 maken. 



Hier is dus, zoo moet men aannemen, een ph^'Ilopodium 

 volkomen gedédoubleerd, zoodat het zich als twee geheel 

 onafhankelijke phyllopodien gedragen heeft. 



f) Gevallen, als het onder e beschrevene, waar eenvoudig 

 aan een platten tak met in één horizontaal vlak uitgegroeide 

 bladeren één overtallig blad stond, dat omhoog gericht was, 

 den bladstand der overige bladeren niet stoorde, maar daar 

 ookniet bij behoorde, kwamen op de aangeduide groeiplaatsen 

 niet zeldzaam voor. 



Carpinus betulus. 

 Aan de horizontale takken, wier bladeren tweerijig ge- 

 plaatst en met hun schijven in een plat vlak zijn uitgespreid, 



