— 120 — 



vond ik, deels bij Hilversum, deels bij Externsteine de volgende 

 gevallen van dédoublement. De normale bladstand was in al 

 deze gevallen, noch door de nerfsplijtingen, noch door de 

 overtallige bladschijven gestoord, d. w. z. als men het gedé- 

 doubleerde orgaan telkens als één enkel blad beschouwde, 

 bleef de bladstand tweerijig afwisselend. 



1. ISl er f splijting. 



a) Een jong blad, waarvan de top ondiep, de nerf echter 

 tot dicht bij den voet der schijf gespleten was ('s Graven- 

 land). 



V) Twee opeenvolgende bladeren van een tak, waarvan 

 dus het een naar rechts, het ander naar links, gericht was. 

 Toppen tot op 1/4, nerven over 3/4 hunner lengte gespleten. 

 Hoeken tusschen de beide takken van den hoofdnerf 20" en 

 40°, bladschijf daartusschen vlak. (Externsteine). 



2. Volkomen splijting der schijf, zonder longittidi7iale 

 idtéénscJmiving . 



a) Twee bladschijven, elk met haar steel, te samen met 

 drie steunblaadjes en één okselknop. Zulk een tak vond ik, 

 behalve bij Hilversum, ook nog bij Soest (prov. Utrecht). 



b) Twee bladschijven, elk met twee steunblaadjes en elk 

 met een okselknop. Beide schijven vlak naast elkander aan 

 dezelfde zijde van den tak gezeten, ('s Graveland). 



c) Een tak, waaraan de beide sub a en b beschreven ge- 

 vallen voorkomen ; zij zijn van elkander vijf internodien 

 verwijderd. Het eene gedédoubleerde blad is links, het andere 

 rechts van den tak geplaatst. fExternsteine). 



d) Een tak, in jongen toestand verzameld en op spiritus 

 gebracht. Aan de eene zijde zijn drie vlak boven elkander 

 staande bladeren volkomen verdubbeld. Het onderste met drie 

 steunblaadjes en twee knoppen, het middelste met vier steun- 

 en twee okselknoppen en het bovenste wederom met drie 

 stipulae. ('s Graveland). 



