— 123 — 



echter van elkander ten opzichte van de doorns, die tusschen 

 de beide bladstelen geplaatst zijn. Ik noem deze, gemakshalve, 

 centrale doorns of centrale stipulae. 



a) (4 mm.) Drie gevallen, elk met één centrulen doorn, die 

 in twee exemplaren onverdeeld is, in het derde echter aan 

 zijn uitersten to[» in twee fijne punten uitloopt. Twee van 

 deze voorbeelden bevinden zich aan denzelfden tak. (Plaat V 

 Fig. 13) 



b) (5 mm.) Eén centrale doorn, waarvan de top tot dicht bij 

 het midden gespleten is, terwijl beiderzijds van deze splijting 

 uit, diepe gleuven tot aan den voet van den doorn gaan, 

 zoodat deze er uitziet als twee, halverwege aan elkander vast- 

 gegroeide doorns. 



c)(7 mm.) Tusschen beide bladstelen één, schijnbaar geheel 

 normale doorn. Het midden van dezen doorn ligt ongeveer 

 in het midden tusschen de inplantingen der beide blad- 

 stelen (Fig. 5). 



d) (6 mm.) Centrale doorn tweetoppig, bijna tot op de 

 helft gespleten, met diepe tot aan den voet loopende gleuven. 

 (Fig. 9.) 



e){\0 mm.) Centrale doorn tweetoppig, ondiep gespleten, 

 met ondiepe gleuven. Alle drie de doorns klein, de centrale 

 met een zeer verbreeden voet beiderzijds zich tot de bladstelen 

 uitstrekkende (Fig. 7.) 



De knoppen liggen in al deze gevallen {a-e) longitu- 

 dinaal boven de inplantingen der bladstelen, niet tegen- 

 staande de inplantingslijn van het geheele blad min of meer 

 schuin, in N" d en e reeds sterk hellend, is. Evenzoo in de 

 volgende gevallen. 



/) (9 mm.) Elke bladsteel heeft zijn eigen doorns, de cen- 

 trale van den bovensten steel een weinig te laag, die van den 

 ondersten een weinig te hoog geplaatst. Beide centrale doorns 

 verlionden door een vrij breed, tijdens het leven van den tak 



