— 125 — 



verlengd, terwijl de andere, aan den vrijen top, slechts tot 

 4 mm. uitgroeide. 



Het internodium, dat door de uiteenschuiving der beide 

 bladstelen onstaan is, is evenlang als de beide normale inter- 

 nodiën, die er, naar onderen en naar boven, aan grenzen. 



l) (1 1 mm ) Beide bladstelen met eigen centrale doorns, die 

 vrij klein zijn, even als de uitwendige stipulae, maar door 

 een overlangsclie bruine lijn onderling verbonden. Tusschen- 

 geschoven internodium kleiner dan de beide aangrenzende. 



m) (18 mm.) Evenzoo. De bovenste der centrale doorns is 

 hier merkwaar-Mgerwijze tweetoppig. (Fig. 12.) Trouwens 

 evenals bij Castama komen ook hier van tijd tot tijd bij- 

 komende monstrositeiten voor, waarvan ik een geval wil 

 aanhalen waarin, midden op een lang internodium tusschen 

 twee bladeren die elk hun eigen doorns hadden, een vrije 

 doorn gezeten was. 



RÉSUMÉ 

 sur Ie flédoiiblenient des phyllopodes. 



L'éiude expérimentale de la torsion de Dipsacus sylvestris nous a 

 fait connaitre Ie róle, que jouent dans ce pliénomène les parties de 

 1'axe, appartenant a cliaque feuille. Ce sent ces parties que M. Del- 

 ping a désignées dans sa Teoria generale della fillotassi (1883) sous 

 Ie nom de phyllo'podes. Selon lui la feuille et son pbyllopode consti- 

 tuent ensemble un mérithalle. 



Dans les Cryptogaraes Vasculaires cliaque mérithalle est ie produit 

 d'un seul segment de la cellule apicale ou initiale de la tige. Selon 

 M. Delpino on doitadmettre en principe la mérae origine pour les 

 mérithalles des Phanerogames . Les belles recherches de M. Dou- 

 LioT sur la croissance terminale de la tige ont démontré que pour les 

 Gymnospermes Ie développement des mérithalles est Ie même que 

 pour les Cryptogames Vasculaires (1); pour les Angiospermes, oü la 



{\)AnHales des Sciences naturelles VU série. Bot., XI p.283,etXIII p.03. 



