— 159 — 



RARius een volledige beschrijving van de deelen der bloem, 

 van de helmknoppen met hun stuifmeel, van de bevruchte 

 en de niet bevruchte zaadknoppen, alsook van de bijzonder- 

 heden, welke de dubbele bloemen vertoonen, en waaruit hij 

 met groot doorzicht de rol der helmknoppen afleidt. Hij 

 beschrijft eenige door hem genomen castratie-proeven, o. a. 

 met Ricimis, waar hij de mannelijke bloemen vcor het open- 

 gaan der helmknoppen wegnam en zoo in plaats van kiembare 

 zaden, slechfs ledige blazen verkreeg, en met Maïs, waar hij 

 de reeds afhangende stempels van twee kolven afsneed, en 

 daardoor bij de beide kolven een volslagen onvruchtbaarheid 

 waarnemen kon Hij verwijst naar zijne vroegere mededee- 

 lingen over Morus en Mercurialis, en voegt erbij dat hij 

 hetzelfde resultaat met Spinazieplanten verkreeg. 



Uit die onderzoekingen wordt nu de volgende conclusie 

 getrokken : » In het plantenrijk heeft geen vermenigvul- 

 diging door zaden plaats, indien de antheren niet voor- 

 eerst de in het zaad bevatte jonge plant voorbereid hebben. » 

 Men mag dus de helmknoppen beschouwen als mannelijke 

 organen, waarin het zaad, in den vorm van subtiel poeder, 

 voortgebracht en verzameld wordt, om daaruit later ontlast 

 te worden. Op gelijke wijze wordt het vruchtbeginsel met 

 zijn stijl voor het vrouwelijk orgaan erkend. 



Camerarius dacht dat de tweeslachtige bloemen zichzelf 

 bevruchten, en dit vond hij zeer zonderling. Die verbazing 

 geeft ons een hoogen dunk van zijn scherpzinnigheid : want 

 het is eerst veel later dat men ontdekt heeft dat bij een groot 

 aantal tweeslachtige bloemen het stuifmeel van de eene bloem 

 naar de andere overgebracht wordt. 



De merkwaardige ontdekkingen van Camerarius werden 

 door de geleerden van zijn tijd niet onthaald zooals zij het 

 verdienden. Door sommigen werden de verkregen resultaten 

 blindelings en zonder critiek aangenomen ; door anderen 



