— 179 — 



met de groote biologische vraagstukken die te dien tijde aller 

 belangstelling boeiden (zie verder) ; en het boek, waarin zij 

 uiteengezet werden, verwekte een groote beweging in het 

 gemoed der natuurkundigen. Aldus werd veler aandacht op 

 Sprengel's bloementlieorie en op de wet xan KnigJit gevestigd, 

 en een aantal plantenkundigen begonnen zich met de bevruch- 

 ting der bloemen bezig te houden. 



Darwin zelf publiceerde achtereenvolgens verschillende 

 werken, waarin de resultaf en zijner talrijke waarnemingen 

 en proeven werden bekend gemaakt. In zijn werk over de 

 bevruchting der OrcUdeeën (1) wordt betoogd, dat bij de 

 meeste soorten der Engelsche flora, en bij alle uitheemsche 

 soorten die hij de gelegenheid had te onderzoeken, de bloemen 

 tot in hare kleinste bijzonderheden aangepast zijn tot insec- 

 tenbezoek, zoodanig dat de bezoekende insecten het stuifmeel 

 onvermijdelijk van de eene bloem naar de andere moeten 

 overbrengen. Slechts bij enkele soorten grijpt zelfbestuiving 

 regelmatig plaats, maar ook in deze gevallen is de mogelijk- 

 heid der kruisbevruchting niet uitgesloten, zoodat men daaruit 

 geen ernstig argument tegen de wet van Knight-Darwin 

 (blz. 176, regel 31 en volgende) kan afleiden. 



Eenige jaren later (2) werd door Darwin eene lijst uitge- 

 gegeven van insecten, die op de bloemen van een aantal 

 inheemsche (Engelsche) Orchideeën aangetroff'en waren : door 

 deze 7'echtstreeksche waarnemingen werd zijne zienswijze 

 omtrent de rol der insecten volkomen bevestigd. 



Daarenboven werden door Darwin een groot aantal cultuur- 

 proeven genomen, ten einde de gevolgen van de kruising van 



(1) Darwin, On the various contrivances by which british and foreign 

 orchids are fertilised by insects. London, 1862. 



(2) Darwin. Notes on the fertilisation of Orchids. — Ann. and Mag. of 

 Natural History. Series IV, vohime IV, blz. 141-158, 1869. 



