— 182 - 



die bij toeval in de broeikas ia bloei stonden, nl. Mimnlus 

 luteus en lyomaea purpurea. Deze beide soorten zijn, 

 ook zonder de medehulp van insecten, volkomen vruchtbaar. 

 Van ieder soort werden sommige bloemen met stuifmeel 

 van zelfde bloem bevrucht, en andere bloemen van dezelfde 

 plant werden met stuifmeel van een andere plant dezelfde 

 soort bestoven. De zaailingen werden op de bovenbeschreven 

 wijze behandeld. Bij de beide soorten waren de uit kruis- 

 bevruchting ontstane planten liooger dan hare zelfbevruchte 

 tegenstanders ; zij bloeiden vroeger en brachten een grooter 

 aantal zaaddoozen voort. 



Na die eerste resultaten besloot Darwin proeven te nemen 

 met een aantal verschillende plantensoorten, en die onder- 

 zoekingen werden gedurende elf jaren voortgezet, zooals hoo- 

 ger vermeld werd. 



Het is vrij moeilijk van den inhoud van Darwin 's werk 

 over de gevolgen van zelfbevruchting en kruising een beknopt 

 overzicht te geven, want in dit boek is alles gewichtig : in 

 ieder paragraaf, schier op iedere bladzijde worden belang- 

 rijke feiten beschreven, of diep doordachte gevolgtrekkingen 

 uiteengezet, en telkens men hel boek herleest wordt men 

 getroffen door een of ander scherpzinnig denkbeeld, of door 

 eene vernuftige proefneming, waaraan men te voren minder 

 aandacht geschonken had. 



DoorDARwiN's onderzoekingen werden, inde eerste plaats, 

 de goede gevolgen van de kruising van twee verschillende 

 planten van dezelfde variëteit, en de slechte gevolgen van 

 lang voortgezette zelfbevruchting bewezen, }AsL2iT de verschil- 

 len in de levenskracht en in de vruchtbaarheid, tusschen 

 zelf- en kruisbevruchte planten, wai^en niet hij alle soorlen 

 even duidelijk en even sterk uitgesproken. 



Bij IPOMOEA PURPUREA b. V. bedroeg de hoogte der eerste kruis- 

 bevruchte planten gemiddeld 86 duim, de hoogte der zelfbevruchte 



