— 197 — 



standigheden, of van spontane variabiliteit) zijn de eitjes en 

 de stuifmeelkorrels ongetwijfeld evenzoo bij ieder individu in 

 eenige geringe mate verschillend, en wij moeten gelooven 

 dat de goede gevolgen van kruisbevruchting van zulke ge- 

 ringe verschillen in de eitjes en het stuifmeel afhangen en, 

 dat de slechte gevolgen van zelfbevruchting (en de zelfon- 

 vruchtbaarheid) afhangen van het ontbreken van zulke ver- 

 schillen (Zie Darwin, Varieêren der huisdieren^ II, blz. 136; 

 en Cross and selfferiil., blz. 443). Hierbij moet dus niet ge- 

 dacht worden aan eenig geheimzinnig uitwerksel van de ver- 

 eeniging van twee individuen, en men kan evenmin gelooven 

 dat de eitjes en het stuifmeel van ieder individu op eenige 

 bijzondere wijze met betrekking tot al de andere individuen 

 derzelfde soort verschillend zijn gemaakt. (Zie wat reeds 

 hooger, blz. 186, regel 2 en volgende, werd gezegd.) 



■k 

 • * 



Door Darwin's onderzoekingen werd aan de bloemenbiolo- 

 gie een krachtigen stoot tot verdere ontwikekling gegeven : 

 sedert 1859 zijn er over dat thema ruim 2000 boeken en ver- 

 handelingen verschenen (1). 



Wij zullen ons daarom, in dit historisch overzicht, tot het 

 belangrijkste moeten beperken. 



In 1863 verscheen eene zeer interessante verhandeling van 

 HuGO voN MoHL (2), waarin vooral over niet-opengaande {clei- 

 stogame) bloemen gehandeld wordt. Behalve de gewone, open- 

 gaande bloemen, dragen vele plantensoorten dn. cleistogame 



(1) Zie de bibliographische lijst, door D'arcy W. Thompson, in The 

 fe)-til. of floicers, by H. Muller, Londen, 1883, en de lijst die wij zelve 

 uitgegeven hebben in Botanisch Jaarboek II, 1890. — (Beide lijsten zijn 

 afzonderlijk verki'ijgbaar, en bevatten respectievelijk de bibliographie 

 tot 1883, en van 1883 tot 1889.) 



(2) Einige Beobachtungen über dimorphe Blüthen. — Bot. Zeit. 1863, 

 bladz. 309, 321. 



