- 199 — 



tusschenpoozen — gevorderd wordt », dan wordt door het 

 bestaan van cleistogame bloemen geen bewijs tegen die mee- 

 ning opgeleverd, want de planten die cleistogame bloemen 

 dragen, zijn ook voorzien van opengaande bloemen (1), waar- 

 door de toetreding van vreemd stuifmeel mogelijk gemaakt 

 wordt. Men moet echter met de cleistogame bloemen even- 

 veel rekenschap houden als met de gevallen waarin kruisbe- 

 vruchting duidelijk begunstigd wordt (b. v. bij vele Orchi- 

 deeën). Waarom in sommige bloemen kruisbevruchting, in 

 andere daarentegen zelfbevruchting de regel is weten wij 

 nog niet. 



In het werk van HuGO von Mohl vinden wij daarenboven 

 eenige zeer belangwekkende morphologische beschouwingen 

 over dimorphe bloemen, die wij hier kort willen samenvat- 

 ten : ToRREY en Asa Gray beschouwden de heterostylie als 

 een overgang tot de dioecie, waarbij aangenomen werd dat 

 bij de langstijlige exemplaren het vrouwelijk geslacht het 

 overwicht had, terwijl bij de kortstijlige het mannelijk 

 element daarentegen overheerschte. — Bij de planten met 

 cleistogame bloemen zijn de opengaande bloemen normaal 

 gevormd, van een volkomen ontwikkelde kroon voorzien en 

 tweeslachtig : zij zijn in vele gevallen volkomen vruchtbaar, 

 maar in andere gevallen is hare vruchtbaarheid verminderd 

 ofte niet gegaan, waardoor eene verzwakking van het vrou- 

 welijk gedeelte der bloem aangeduid wordt ; — bij de niet 

 opengaande bloemen zijn een aantal organen, (kroon, meel- 

 draden, enz ) zeer gereduceerd, maar die bloemen zijn steeds 

 vruchtbaar en hermaphrodiet. Er bestaat hier dus eene nei- 

 ging tot polygamie. — Bij polygame planten die te gelijker 

 tijd tweeslachtige en mannelijke bloemen dragen zijn de 



(1) Dit werd geschreven in 1863. Thans kent men planten, wier bloemen 

 alle cleistogaam zijn (Zie verder, Burck). 



