- 203 — 



in vele zijner geschriften, de meening verdedigd dat de Nd- 

 tuur over 't algemeen een afkeer heeft van zelfhevnichting. Hij 

 heeft de bevruchting van zeer vele planten, uit de meest ver- 

 schillende groepen, beschreven. In vele gevallen heeft hij 

 rechtstreeks waargenomen op welke wijze het stuifmeel van 

 de eene bloem naar de andere overgebracht wordt ; en hij 

 heeft aangetoond dat niet alleen de wind en insecten, maar 

 ook het water, honig- of insectenzoekende vogels, en in 

 sommige gevallen slakken, daarbij eene rol spelen. Delpino 

 heeft daarenboven bij een aantal planten aangetoond op 

 welke wijze de constructie der bloem met de natuur van 

 haar bestuivingsmiddelen samengaat, en hij heeft zich 

 daarbij, meer dan de voorgaande schrijvers, met de wind- 

 bloemen bezig gehouden. Hij heeft bevonden dat, in vele 

 gevallen, het verspreidingsgebied eener plantensoort afhangt 

 van de verspreiding van de diersoort waardoor zij bevrucht 

 wordt. Eindelijk heeft Delpino de planten gerangschikt naar 

 de verschillende middelen waardoor zij bevrucht worden ; 

 wij laten hier een beknopt overzicht zijner classificatie (1) 

 volgen : 



1. Zoogamen : planten wier voortplantingselementen het 

 vermogen hebben om zich te bewegen (de meeste Crypto- 

 gamen). 



Diamesogamen : planten die vreemde hulpbehoeven om 

 hare voortplantingselementen bijeen te brengen .... 2 



2. De bevruchting geschiedt door het water 3 



" " » » den wind 4 



" " » » kleine dieren 5 



3. Bevruchting onderwater (b. v. Najas). 



" aan de oppervlakte van het water (b. v. Val- 



lisneria). 



(1) Wij hebben aan die classificatie, evenals aai} die van Hildebrandt, 

 den vorm eener dichotomische tabel gegeven. 



