— 210 - 



en 2° het op de proef stellen van de wet van Knight-Darwin. 

 Deze beide onderwerpen staan in een nauw verband tot 

 elkander, en somwijlen hangt het eene in zekere mate van 

 het andere af, maar zij kunnen niet zonder nadeel met elkan- 

 der verward worden. 



Bij zijn onderzoekingen over de bestuivingsinrichtingen 

 der Orchideeën was Darwin's voornaamste oogmerk de be- 

 vestiging der hoogervermelde wet. Hildebrandt en Delpino 

 hebben dezelfde richting gevolgd : deze drie schrijvers heb- 

 ben getracht alle bijzonderheden in den bouw der bloemen 

 te verklaren in de onderstelling dat de wet van Knight- 

 Darwin waar was. Indien uit de studie van alle bloemen 

 gebleken was, dat kruisbevruchting, althans van tijd tot tijd, 

 noodzakelijk is, dan had de wet van Knight-Darwin, en 

 tevens de bloementheorie, den hoogsten graad van waar- 

 schijnlijkheid bereikt. Dit is echter niet het geval geweest ; 

 terwijl van den eenen kant meer en meer bloemen bekend 

 werden waarin kruisbevruchting onvermijdelijk is, werden 

 van den anderen kant nagenoeg evenveel voorbeelden 

 beschreven van planten, die regelmatig zich zelf bevruch- 

 ten en daarbij volkomen vruchtbaar zijn. En daar nu de 

 mogelijkheid der kruising, in eene bloem, niet kan gelden als 

 een bewijs voor de noodzakelijkheid der kruising, moeten wij 

 erkennen dat al de onderzoekingen over het mechanisme der 

 bloemen volstrekt niets hebben bijgedragen tot staving van 

 de wet van Knight-Darwin. En zoolang de verklaring der 

 bloemenconstructies alleen op die wet zal berusten, zal haar 

 grondslag onzeker zijn. 



Die onzekerheid kan alleen vermeden worden door de wet 

 van Knight-Darwin ter zijde te laten liggen, en door ons te 

 beperken bij de stelling dat kruisbevruchting het aanzijn 

 geeft aan nakomelingen die, in den strijd voor het bestaan, 



