— 215 — 



ving van 422 soorten der Zwitsersche Alpenflora beschreven, 

 en voor iedere soort wordt eene lijst van stuifmeeloverbren- 

 gende insecten gegeven. In 't geheel werden nagenoeg 6000 

 insectenbezoeken waargenomen : voor ieder bezoek worden 

 de verrichtingen van het insect (honig zuigen, stuifmeel vre- 

 ten, stuifmeel verzamelen, kroon beschadigen, enz.), alsook 

 de plaats, de datum (soms ook het uur van den dag en de 

 luchtsgesteldheid) en de hoogte boven den zeespiegel nauw- 

 keurig aangegeven. 



De insectenbloemen worden er verdeeld in zeven klassen, 

 nl. 



1° de Pollenhloemen : insectenbloemen zonder honig (voor- 

 gesteld door het teeken Po ;h. v. Anemone). 



2" de bloemen met blootliggenden honig (voorgesteld door 

 de letter A — ; b. v. de Umbelliferen). 



3" de bloemen met half verborgen honig (AB — ; b. v. de 

 meeste Cruciferen). 



4° de bloemen met verborgen honig (B - ; b. v. Veronica 

 Chamaedrys, MentJia, enz.) 



5° de bloemengezelschappen met verborgen honig (B' — ; 

 b. V. Compositen, Dipsaceeën). 



6° de Bijenbloemen : de honig is volkomen verborgen, en 

 kan alleen bereikt worden door insecten die van eene vrij 

 lange slurf (6 mill. of meer) voorzien zijn, of die behendig 

 genoeg zijn om de hinderpalen, die den weg naar den honig 

 versperren, te boven te komen ; — deze klasse wordt door 

 ons voorgesteld door het teeken Bb — . Zij vertoont veel ver- 

 scheidenheid: b.v. PapilionaceeëeJi, Linaria, en andere bloe- 

 nien,waar de honig alleen kan bereikt worden door insecten, 

 krachtig genoeg om de bloem open te maken, en behendig 

 genoeg om te ontdekken op welke wijze dit moet gedaan 

 worden ; ~ Symphytum en andere soorten met hangende 

 bloemen : hier moeten de insecten zich aan den rand der 



