— 218 — 



Door de toepassing zijner berelieningsraethode op de ver- 

 schillende bloemenklassen heeft Muller bevonden dat, in 'tal- 

 gemeen, het getal der bezoekers met lange raonddeelen aan- 

 groeit en het getal der bezoekers met korte monddeelen ver- 

 mindert naarmate de honig dieper en volkomener verborgen is. 



Door Muller wordt aangenomen dat de insectenbloemen, 

 onder den invloed der natuurkeus, uit de windbloemen ont- 

 staan zijn ; onder de insectenbloemen zijn de bloemen met 

 blootliggenden honig (en de Pollenbloemen) de oudste; daarna 

 zijn de bloemen met half verborgen honig ontstaan; daarna de 

 bloemen met verborgen honig (de klassen B en B'), de bijen- 

 bloemen en eindelijk de Vlinderbloemen. De insectenbloe- 

 men vertoonen ons dus eene reeks van vormen die ons van 

 de eenvoudige bloemen met blootliggenden honig tot de nauwe 

 diepe vlinderbloemen leiden, en waarin de honig dieper en 

 dieper verborgen wordt. Wij kunnen gemakkelijk begrijpen 

 op welke wijze de lagere insectenbloemen (de klassen Po en 

 A) uit de Windbloemen gesproten zijn : wij weten immers 

 dat de bestuiving door den wind met een enorm verlies aan 

 stuifmeel gepaard gaat, terwijl dit verlies veel geringer is 

 wanneer het stuifmeel door insecten overgebracht wordt. 

 Windbloemen worden somwijlen toevallig bezocht door insec- 

 ten, die door het stuifmeel aangelokt worden, en die aldus, 

 nu en dan, wanneer zij van de eene bloem naar de andere 

 vliegen, bevruchting kunnen bewerkstelligen. 



gen). — Handelingen van het eerste Nederl. Natuur- en Geneeskundig 

 congres, gehouden te Amsterdam, 30 Sept. en 1 Oct. 1887, bladz. 133- 

 138. 



^Statistische beschouwingen omU-ent de bevruchting der bloemen door 

 insecten, met 3 platen. — Botanisch Jaarboek, eerste jaargang, 1889, 

 bladz. 19-90 (mit deutschem Resumé). 



De Pyreneeënbloemen en hare bevruchting door insecten, eene bijdra- 

 ge tot de bloemengeographie (avec un résumé en langue frangaise), 

 22(5 bladz. met 5 dubbele platen. — Botan. Jaarb. 1891, derde jaargang. 



