— 223 — 



Verscheidene honderden verhandelingen werden uitsluitend 

 of bijna uitsluitend gewijd aan de beschrijving van het bestui- 

 vingsmechanisme van bloemen uit een groot aantal plantenfa- 

 miliën. Daardoor is de biologie der bloem bij de meeste centraal- 

 Europeesche planten bekend geworden ; ook vele uitheemsche 

 soorten werden reeds in dit opzicht beschreven, o. a. door 

 RoBERTSON (Vereenigde Staten van Noord-Amerika), door 

 Scott-Elliott (Zuid-Afrika), door Burck (Java), door Fritz 

 Muller (Zuid-Brazilië), door Warming (Groenland), — en 

 door andere schrijvers, die de bloemen van uitheemsche plan- 

 ten vooral in onze broeikassen en in onze tuinen hebben 

 bestudeerd (1). Maar ondanks de enorme som arbeid, die 

 sedert een twintigtal jaren aan de bloemenbiologie werd 

 besteed, is het bestuivingsmechanisme van verreweg het 

 grootste gedeelte der phanerogamen in zijn détails nog onbe- 

 kend. 



Een bijzondere melding verdienen de onderzoekingen van 

 ScHULZ (2) : deze schrijver heeft zich niet alleen verdienste- 

 lijk gemaakt door de aanzienlijke massa bouwstoffen die hij 

 heeft bijeengebracht, en door zijn algemeene beschouwingen 

 over de bestuiving van een aantal familiën, maar ook door 

 de aandacht te vestigen op de veranderlijkheid der bloemcon- 

 structie bij vele centraal-Europeesche plantensoorten, en op 

 het feit dat, ook in centraal-Europa, talrijke planten regelma- 

 tig zelfbevrucht werden. 



Kirchner heeft, in zijn Flora van Stuttgart (3), behalve 



(1) Zie over deze en andere onderzoekingen ons werk over de Pyre- 

 neeënbloemen, Bot. Jaarb. 1891. 



(2) August Schulz, Beitrage ziir Kenntniss der Bestaubungseinrichtun- 

 gen und Geschlechtsvertheilung bei den Pflanzen.- Bibliotheca botanica. 

 Heft 10, Cassel, Tlieod. Fischer, 1888. - AuG. Schulz, ld. id. id. IL, 

 Loc. cit. Heft N° 17, I und E Halfte, 1890. 



(3) D' O Kirchner, Flora von Stuttgart und Umgebung. - Stuttgart, 

 Eugen Ulmer, 1888. 



