— 252 - 



de mannelijke katjes derzelfde soort zijn geel en trekken 

 reeds op een afstand van vijf of tien meters de aandacht 

 op zich ; de vrouwelijke bloera (kegel) van Larix eioropaea 

 is rosé, en daarenboven vrij groot — en nochtans worden al 

 die planten uitsluitend door den wind bevrucht, zoodat hier 

 van aanpassing aan insectenbezoek geen sprake kan zijn. 

 En wanneer men nu bedenkt dat, aan den anderen kant, 

 vele echte insectenbloemen klein en van fraaie kleuren ver- 

 stoken zijn (groen of groenachtig : Adoxa, Cherlera sedoïdes. 

 Bèta maritima, Crilhmimi maritimitm ; — geelachtig groen : 

 Listera ovata ; — enz.) (1), dan dringt zich de nieening op, 

 dat de kleuren der bloemen op een andere wijze tot stand zijn 

 gekomen dan door « aanpassing aan insectenbezoek ». 



Sprengel heeft eveneens opgemerkt, dat bij vele bloemen 

 gekleurde vlekken en strepen voorkomen, die schijnbaar den 

 weg naar den honig wijzen : die gekleurde teekeningen 

 werden door hem honigmerken (Saftmal) genoemd. Door de 

 meeste moderne bloemenbiologen wordt aangenomen, dat 

 die dusgenoemde honigmerken een gevolg zijn van de teelt- 

 keus, door insecten gepleegd, — Sprengel's meening, in een 

 modern kleed Ook hier heeft men geen rekenschap gehouden 

 met den kleurzin der insecten, noch met de omstandigheid 

 dat een aantal andere plantendeelen, die met bloemenbezoe- 

 kende insecten niets te maken hebben, eveneens met fraaie 

 kleurteekeningen versierd zijn. Men denke slechts aan de 

 bladen van een aantal Maranta- (Cala(/iea)-soorteü, van 

 JVepkgtis pictnra/a, Pteris tricolor, sommige Tradescantia's, 

 Fitlonias (2), Peperomia's, en talrijke andere soorten. 



(1) Wij noemen hier slechts soorten, die door insecten veel bezocht 

 worden. 



(2) Wij maken hier slechts gewag van soorten, wier gekleurde bladen 

 niet het product zij n van kunstmatige teeltkeus. 



