- 262 — 



kant, zoovele andere bloemen zich met zelfbevruchting alleen 

 tevreden stellen. 



Het komt ons voor, dat zelfs Müller's onderstelling, al is 

 zij veel meer beperkt dan de wet van Knight-Darwin, niet 

 voldoende is om de bloemenconstructies te verklaren. Het is 

 immers algemeen bekend, en Darwin zelf heeft reeds deze 

 opmerking gemaakt (Cross-and self-fertilisation , blz. 442-443), 

 dat bij zeer vele planten geene verhouding bestaat tusschen 

 de voordeelen (aangropüng van levenskracht, van vrucht- 

 baarheid, enz.) door de kriiisbevruchting opgeleverd, en de 

 meerdere of mindere volkomenheid der middelen waardoor, 

 in de bloem, zelfbevruchting vermeden en kruising bevorderd 

 wordt (1). Hieruit mag reeds « ;önon besloten worden, dat 

 men te vergeefs de verklaring der bloemenconstructies van 

 éétie eenvoudige wet zal verwachten. De zaak is veel meer 

 ingewikkeld. Ten tijde van Sprengel kon de wetenschap zich 

 tevreden stellen met een idee, namelijk « dat de Natuur niet 

 schijnt te willen dat eenige bloem bevrucht worde met haar 

 eigen stuifmeel». Thans achten wij een dergelijke verkla- 

 ring niet voldoende, - maar wanneer wij dat idee in een 

 modern kleed steken, wanneer wij zeggen dat de bloemen 

 (of de meeste bloemen) niet met haar eigen stuifmeel bevrucht 

 worden omdat de zelfbevruchte exemplaren zwakker zijn 

 dan de kruisbevruchte, dan zijn wij al zeer weinig vooruit- 

 gegaan, en zoolang wij niet kunnen zeggen waarom de kruis- 

 bevruchte nakomelingen krachtiger zijn is het geheim niet 

 ontsluierd (2). 



(1; Ëij Corydalis cava b. v. is de bloem volkomen zelfsteriel ; de voor- 

 deelen der kruising zijn hier dus oneindig groot, en nochtans zou men 

 volkomen het recht hebben uit de bloote studie van hare constructie te 

 besluiten dat zij tot zelfbevruchting aangepast is. (Zie hooger, blz. 201). 



(2) Darwin, Cross and self-fertilis., blz. 455. 



