— 276 — 



Draba verna honig afscheiden, een witte bloemkroon voort- 

 brengen en haar stuifmeel aan allerlei oorzaken van vernie- 

 ling blootstellen om zeer geringe voordeelen, die slechts in 

 zeer zeldzame gevallen verkregen worden, te genieten ? 



Andere verklaringen liggen hier voor de hand : men mag 

 aannemen dat het voor de stuifmeelkorrels voordeelig is aan 

 de vrije lucht en aan het licht blootgesteld te worden. Laten 

 wij niet vergeten dat de stuifmeelkorrel een levend wezen is, 

 dat ademt, dat den invloed ondergaat van prikkels, evenals 

 een eencellig wier of een Protozoon ; en als de bloem niet 

 opengaat blijft het stuifmeel opgesloten van binnen in eene 

 kamer waar de zuurstof niet de gewone spanning heeft, en 

 waarde prikkelende lichtstralen niet of bijna niet kunnen 

 binnendringen. Men mag ook onderstellen dat de honigklieren 

 bij de voorouders een nuttige rol speelden, en, evenals zoo- 

 vele andere nutteloos geworden organen, bij de nakomelingen 

 zijn behouden ; — dat het opengaan der bloemen eveneens 

 een overgeërfde, maar nutteloos geworden levensverrichting 

 is (1), enz. 



Op een gelijke wijze kunnen vele andere bijzonderheden 

 in den bouw der bloemen als volkomen nutteloos aanzien 

 worden. Men kan ze beschouwen als overgeërfde eigen- 

 schappen, ofwel, in vele gevallen, als het gevolg van corre- 

 Iatie-ver6chij7iselen, : als een plant, onder den invloed der 

 natuurkeus, in een van hare organen gewijzigd wordt, kan 

 die wijziging immers in andere deelen van het organisme en 

 ook in de constitutioneele eigenschappen der plant correla- 

 tieve veranderingen opwekken. 



Als een bloem b. v. A^au groote kroonbladen voorzien is en veel 

 honig afscheidt, is dit a priori geen bewijs dat die eigenschappen 



(1) Evenals de bewegingen der staminodiën in de vrouwelijke bloemen 

 van sommige GeraniMm-ïoorten. — Zie Mac Leod, Pyreneeënbloemen, 

 Butan. Jaarb., III, blz. 4(>1. 



