— 286 — 



Volgen Kernervon Marilaun (Pflanzenleben, II, blz. 740-741) wor- 

 den zelden vruchten met kiembare zaden voortgebracht. De vegeta- 

 tieve vermeerdering is daarentegen actief: gedurende den zomer 

 ontstaan uit de oksels der bladen (welke op den korten drijvenden 

 stengel ingeplant zijn) vrij lange uitloopers, die op dikke draden gelij- 

 ken, en op een geringe diepte onder de oppervlakte van het water 

 in horizontale richting voortgroeien, Aan 't uiteinde van lederen uit- 

 looper ontstaat een knop, waaruit zich na korten tijd een nieuw 

 plantje met drijvende bladen en gebundelde wortels ontwikkelt. Dit 

 nieuw plantje wordt nu op zijne beurt het uitgangspunt van nieuwe 

 uitloopers, enz. Op die wijze kan een enkele plant het aanzijn geven 

 aan 10, 20 en meer jongen, welke door de uitloopers met elkander 

 en met de moederplant verbonden blijven. Na den bloeitijd, tegen 

 het einde van den zomer, komen opnieuw uitloopers met eind- 

 knoppen voor den dag : deze uitloopers zijn korter dan de voorgaande 

 en meer naar onderen gericht. De knoppen die zij dragen zijn zeer 

 vast, omgeven door dicht aaneengesloten schubben ; zij worden 

 omstreeks 1 cent. lang. Als zij volkomen ontwikkeld zijn komen 

 zij los ; zij zinken op den bodem van het water en brengen aldaar 

 den winter in de slib door, terwijl de plant zelve te gronde gaat. In 

 het voorjaar stijgen de knoppen naar de oppervlakte van het water 

 en ontwikkelen zij zich tot nieuwe planten. (Zie Delpino, Ulteriori 

 osservazioni sulla dichogamia etc. — Atti Soc. Ital. Sc. Naturali in 

 Milano, Vol. XI en XII, 1868-1875.) 



25. Stratiotes aloïdes. Bloem met blootliggenden honig. 



[Fleur d nectar librement exposé ) 



De 3 binnenste bloemdekbladen vrij groot, wit. De o* bloemen met 

 ongeveer 12 vruchtbare meeldraden, en met 15-30 heldergele klier- 

 achtige draden, die als honigklieren dienst doen, en tusschen de meel- 

 draden en de kroonbladen staan. De 2 bloemen met een bijna zittend 

 vruchtbeginsel, met een korten stijl en 6 tweelobbige stempels. De 

 honigklieren hebben denzelfden bouw als in de d" bloemen. De vrucht 

 wordt onder het water rijp ; de zaden zijn weinig talrijk . 



Tegen het begin van den winter zinken de planten op den bodem 

 van het water ; zij overwinteren aldaar en komen eerst in het vol- 

 gend voorjaar aan de oppervlakte. 



Geen bezoekers gezien. In uitgestrekte streken komen slechts 

 planten van één geslacht voor, ten gevolge waarvan de plant alleen 

 op vegetatieve wijze vermeerderd wordt. 



