— 304 - 



Bij Festuca elatior (Hildebrandt, Gramineeën, blz. 756) zijii de 

 bloemen horaogaam ; zelfbevruchting nagenoeg in gelijke mate als 

 kruisbcvruchting mogelijk. (1) 



160. Hordeum murinum L. 0. 



161. H. secalinum Schreb. 2].. 



Bij de gewone gekweekte Gerst {Hordeum vulgare) staan de bloe- 

 men (eenbloemige aartjes) in 6 rijen. De bloemen der twee middelste 

 rijen gaan niet open en worden uitsluitend zelfbevrucht; de bloemen 

 der vier andere rijen gaan een weinig open en gedragen zich nage- 

 noeg zooals de bloemen der Tarwe {Triticum vuJgaré). (2) 



Bij een andere gekweekte soort, Hordeum distichum, staan de 

 bloemen eveneens in 6 rijen, maai* hier zijn de bloemen der 2 mid- 

 delste rijen alleen tweeslachtig, terwijl de bloemen der vier overige 

 rijen mannelijk (of geheel geslachteloos) zijn. Door de aren te schud- 

 den doet men het stuifmeel uit deze mannelijke bloemen vliegen. De 

 tweeslachtige bloemen blijven niet alleen altijd gesloten, maar hare 

 bestuiving geschiedt als de aar nog volkomen in de scheede opge- 

 sloten is. Als de aar uit de scheede te voorschijn komt zijn de stem- 

 pels reeds afgestorven. Nochtans schijnt kruisbestuiving bij deze 

 soort niet geheel uitgesloten te zijn, want tusschen de genoemde 

 tweeslachtige bloemen bevinden er zich enkele, die schijnen bestemd 

 te zijn om vreemd stuifmeel te ontvangen. Deze bloemen blijven 5 en 

 meer dagen na de andere onbevrucht ; zij zijn grooter en ook door- 



(1) Festuca borealis (Hildiïbrandt, Gramineeën, blz. 758) is homogaam, 

 maar de stempels blijven nog een tijd lang friscli nadat het stuifmeel uit de 

 helmknoppen verwijderd is. Alsdan kan kruisbestuiving plaats grijpen. 



(2) De bloemen der tarwe gaan slechtseen weinig en gedurende korten 

 tijd (nagenoeg 15 minuten) open. Zoodra de kafj es van elkander loslaten 

 springen de helmknoppen open, en de geslachtsrijpe stempels die zich 

 tusschen de half-opengegane kafjes bevinden kunnen bestoven worden. 

 Volgens Delpino komt (bij de Tarwe) nagenoeg een derde gedeelte van 

 het stuifmeel op de stempels derzelfde bloem terecht, terwijl het overige 

 door de lucht medegevoerd wordt en tot de bevruchting van andere 

 bloemen kan dienen. Volgens Hildebrandt zou zelf bestuiving daarentegen 

 niet onvermijdelijk zijn : het stuifmeel schijnt voor het overgrootste 

 gedeelte in alle richtingen verspreid te worden, (zie Hildebrandt, loc. cit. 

 blz. 750). 



