— 314 — 



(volgens ScHULz) steeds door vruchtbaarheid gevolgd te zijn. De 

 bloem is van honigklicren (septaaliclieren) voorzien ; honig komt 

 echter zeer zelden voor. Wij hebben een enkele maal, bij zeer warm, 

 zonnig weder, in een tweetal bloempjes een aanzienlijke hoeveelheid 

 (blootliggenden) honig rondom den voet van het vruchtbeginsel aan- 

 getroffen (te Melle-bij-Gent, Mei 1893). 



Bezoekers: Wij hebben nooit bezoekers gezien, of- 

 schoon wij de plant meermalen in gunstige omstandigheden 

 hebben gadegeslagen. 



190. Paris quadrifolia L. 4- Groene hedroghloem (1), 

 met stuifmeel gedurende het tweede gedeelte van den bloei- 

 tijd. — Zie MULLER (Fertilis. of flowers, blz. 557) en Kirch- 

 NER (neue Beob., 1^86, blz 9 en Flora, blz. 72). 



Stempels geslachtsrijp als de bloem ontluikt ; de helmknoppen 

 gaan verscheidene dagen later open, maar de stempels blijven frisch 

 tot het einde van den bloei. De stuifmeelkorrels zijn niet kleverig, en 

 vliegen in een wolkje uit de helmknoppen bij de geringste aanraking. 

 Er is geen honig. Het vruchtbeginsel is glanzig (volgens Kirchner 

 gewoonlijk dof) en evenals de 4 stempels donkerpurper. Door deze 

 kleur en door hare (onaangename) lucht lokt de bloem Scatophaga 

 merdaria en andere aasvliegen aan : gedurende het eerste tijdperk 

 van den bloei vinden de insecten niets dat hun tot voedsel kan 

 verstrekken. Gedurende het tweede tijdperk kunnen zij stuifmeel 

 vreten. — Door de proterogynie wordt ^rwwbevruchting door insec- 

 ten bevorderd. — Somwijlen zijn de meeldraden bladachtig en 

 onvruchtbaar : alsdan is de bloem vrouwelijk (Kirchner). 



Fam. XIV. Amaryllidaceeën. 



191. Narcissus Pseudo-Narcissus L. 2|.. — Gele 

 Bijenbloem. -- Fleur méliitophile jaune. 



Bevruchting niet onderzocht. 



191". Galanthusnivalis L. 2].. — Witte Bijenbloem. — 

 Fleur jnélütophile blanche. Zie H. Muller, Fert. of 

 flowers, blz. 559. 



(1) Wij vertalen aldus het woord Taaschblume. 



